എന്‍റെ കഥകള്‍

തിരിച്ചറിവ്...!!!

2011-04-02T01:07:00.001-07:00

ശ്വാസം നേരെ വീണു...!!!! തിരികെ നാട്ടിലെത്തി... മണ്ണിന്‍റെ മണം ഹൃദയത്തിനുള്ളിലേക്ക് ഊര്‍ന്നു കയറുകയാണ്........!!! പുലര്‍കാലങ്ങളില്‍ പൂവിന്‍ തുമ്പില്‍ നന്നും ഇറ്റു വീഴുന്ന നനുത്ത ജലകണങ്ങള്‍... മഞ്ഞിന്‍ പുകപടലത്തിനിടയിലൂടെ പ്രാഞ്ചി നടക്കുന്ന മുതുക്കിത്തള്ള.... അനുസരണയോടെ വരിവരിയായി പുഴക്കരയിലേക്ക് പതിയെ നടക്കുന്ന പശുക്കളും അതിന്‍റെ കിടാങ്ങളും... ഓരം ചേര്‍ന്ന് വട്ട ടയര്‍ ഉരുട്ടി ഒരു കയ്യിലെ തൂക്കു പാത്രത്തിലെ പാല്‍ തുളുമ്പാതെ ഓടിയകലുന്ന നിക്കറിട്ട ചെക്കന്‍.... കുട്ടിയാപ്ലെടെ കടയിലെ മങ്ങിയ കണ്ണാടിപ്പെട്ടിക്കുള്ളിലെ ചൂടു വട... തോട്ടിന്‍ കരയില്‍ യോവാന്‍റെ ചൂണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങി പിടഞ്ഞു മറിയുന്ന വരാല്‍ മീന്‍..... കണ്ണുള്ള പാത്രത്തില്‍ വീഴുന്ന ദോശ തിന്നിരിക്കെ അകലെ കേള്‍ക്കുന്ന മരയ്ക്കാര്‍ എറിയുന്ന തോട്ടയുടെ ശബ്ദം... ചീവീടുകള്‍...തവളകള്‍....അണ്ണാന്‍...കുരുവികള്‍...കാക്കകള്‍.... നദി...മരങ്ങള്‍...അങ്ങനെ പറഞ്ഞാല്‍ തീരാത്ത എന്നെ എന്‍റെ നാടിനോട് ബന്ധപ്പെടുത്തുന്ന പലതുമുണ്ട് ഇവിടെ... എത്ര പറഞ്ഞാലും എന്തൊക്കെ നേടിഎന്നു ഊറ്റം കൊണ്ടാലും ... മുറിക്കാനാവത്ത, അറ്റുപോകാത്ത ഒരു ബന്ധം....കര്‍മ്മബന്ധം... അതുവിട്ടു വിട്ടുപോയപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത നീറ്റലായിരുന്നു ഉള്ളില്‍... അതിനു വിവരണം തരാന്‍ എനിക്ക് കഴിയില്ല... ഒറ്റവാക്കില്‍ പറഞ്ഞാല്‍ തലച്ചോറിനുള്ളില്‍ ഒരു മൂളല്‍.... എല്ലാം തിരികെ വന്നു ... ഞാനും....!!! അനന്ത വിശാല പ്രകൃതി സത്യമേ... എന്‍റെ സപ്ത നാഡീ വ്യൂഹത്തിലും നീ അലിയിച്ചു ചേര്‍ത്തിരിക്കുന്ന ആ രസക്കൂട്ടു ഇന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിയുന്നു.... അതുണ്ടാക്കുന്ന ആ പരമോര്‍ജ്ജത്തിനു മുന്നില്‍ ഞാന്‍ ശിരസാ നമിക്കുന്നു...

ലോകാവസാനം....!!!!!!!!

2011-04-02T01:01:00.000-07:00

വെടിയൊച്ച...!!!!! തീമഴ.....!!!!! വല്ലാത്ത മൂകത...മുന്നിലൂടെ ഒരുപാടുപേര്‍ ഓടുകയാണ്...!!!! ആരെല്ലാമോ വിളിച്ചു പറയുന്നു ... ലോകാവസാനം....!!!!!!!! എന്താണത്...?ഞാന്‍ ചുറ്റിലും നോക്കി. ഓടുന്നവരില്‍ അമ്മയുണ്ട് മകനുണ്ട് അച്ഛന്‍ ഉണ്ട്.. ചതഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ശവം തിന്നാന്‍ പറന്നെത്തുന്ന കഴുകന്‍ കൂട്ടങ്ങള്‍ ... അവയെ ആട്ടിയോടിക്കുന്ന തെരുവുനായ്ക്കള്‍... ഒരു മുറിയില്‍ ഒളിക്കാന്‍ ഒരുപാടുപേര്‍...ഒടുവില്‍ ഒന്നു കതകടയ്ക്കാന്‍ മനുഷ്യന്‍ മനുഷ്യനെ കൊല്ലുന്നു... പറന്നു നടക്കുന്ന നോട്ടു കെട്ടുകള്‍...!!! വഴിയോരത്ത് ചോരയില്‍ കുളിച്ചു കിടന്ന ചേതനയറ്റ ശരീരത്തില്‍ വിടാതെ പറ്റി ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന ലോകപ്രശസ്ത പുരസ്കാരങ്ങള്‍...!!! വിലപിടിപ്പുള വൈരക്കൂട്ടുകള്‍....!!! ഒരിക്കല്‍ കാമിക്കാന്‍ മോഹിച്ച നഗ്ന മേനികള്‍ ഇതാ കണ്മുന്നില്‍ കൊലവിളിയുമായി ഓടുന്നു.... അവര്‍ പണത്തെ ചവിട്ടി മെതിക്കുന്നു... ചൂടു കൂടുകയാണ്... കൊടും വരള്‍ച്ച...തൊണ്ടപൊട്ടുന്നു...ഒരിറ്റു ദാഹജലം....!!! ശവം തീനികള്‍ കത്തിയമരുകയാണ്..അവര്‍ക്കു ജീവിതവും മരണവും എത്രയോ സുഖപ്രദം...!! കൂറ്റന്‍ മാളികകളും ദന്തഗോപുരങ്ങളും കൂപ്പുകുത്തുന്നു...!! "ഒന്നു കൊന്നുതരൂ..." മനുഷ്യര്‍ പരസ്പരം കേണപേക്ഷിക്കുന്നു...ഇല്ലാത്ത ധൈര്യം അവര്‍ ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുന്നു... നിയമങ്ങളും,മനുഷ്യത്ത്വവും കാറ്റില്‍ പറത്തുന്നു.... കൊലക്കയറിനും,വിഷത്തിനും,വെടിയുണ്ടകള്‍ക്കും സ്വര്‍ണത്തേക്കാള്‍ വിലയേറുന്നു....!! നേടിയവനും നെടാത്തവനും ഇന്നിതാ ഒരേ തട്ടകത്തില്‍...ഇവിടെ ഏതു ജാതി ഏതു മതം...? കുറച്ചുമാറി രണ്ടു ശ്വാനന്മാര്‍ ഒരു മാംസപിണ്ഡത്തിനായി യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു...!!! ആ കിടക്കുന്നത് ഒരു മനുഷ്യന്‍റെ ഇടുപ്പിനു താഴ്ഭാഗമാണ്...!! ആ കാലുകള്‍ എനിക്ക് പരിചിതമാണ്... ഒരു നായ്‌ തട്ടിക്കളിച്ച തല കണ്ടു ഞാന്‍ ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയി... ആ തല്യ്ക്കുടമ ഞാനാണല്ലോ...!!! ആ കാലുകളും എന്റേതായിരുന്നു..!! അതിനി സ്വന്തമാക്കാന്‍ എനിക്കു നിരത്താന്‍ തെളിവുകളില്ല...ഞാന്‍ വിളിച്ചിട്ട് ആരും കേള്‍ക്കുന്നുമില്ല... ഞാന്‍ എവിടെയാണ്...?അറിയില്ല...!!! ക്ഷിപ്രവേഗം പായുന്ന ഈ മാസ്മര പ്രപഞ്ചത്തില്‍ എല്ലാം മറന്നു ശാന്തമായി ഒന്നുറങ്ങാന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍..!!!

എന്തുഞാനെഴുതും..

2010-09-17T01:29:00.000-07:00

ഇതെന്റെ വാക്കുകള്‍ ഇതെന്റെ നോക്കുകള്‍
ഉള്‍ചിന്തയില്‍ പിറന്നൊരക്ഷരക്കൂട്ടുകള്‍.

തൂലികത്തുമ്പില്‍ തുടിച്ചു നില്‍ക്കുന്നൊരാ
മഷിക്കൂട്ടിനറിയുമോ എന്‍ നൊമ്പരം...

കാറ്റുണ്ട് കോളുണ്ട് പൊയ്മുഖം പലതുണ്ട്
വറ്റാത്ത കണ്ണീരിനുറവയുണ്ട്...

എന്തുഞാനെഴുതും...!
കേള്‍ക്കുന്ന കേള്‍വിക്കൊരുള്‍ക്കാംബിന്‍ നൊമ്പരം ബാക്കി നില്‍പ്പൂ...
എന്തുഞാനെഴുതും.. ചോദ്യം ബാക്കി നില്‍പ്പു...

പട്ടിണിപ്പാവങ്ങള്‍ ചത്തൊടുങ്ങുന്നൊരാ
നോവിന്റെ വിഷമ സ്വരുക്കൂട്ടുകള്‍..

ഒരു വറ്റു ചോറിനായ് തന്മേനി വില്ക്കുന്നൊ
രമ്മതന്‍ നൊമ്പരം നോക്കിനിന്ന-
-ക്കരയുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ വായ്‌ പൊത്തി മാനുഷന്‍
ആ ദുരിതരാവിന്നലങ്കാരമേകുന്നു...

കൊത്തിപ്പറിക്കുന്ന മാനുഷ കബന്ധങ്ങള്‍
ചുറ്റിപ്പിണയുന്നൊരുരഗമായി..
നാക്കിലൂടോടുന്ന വാക്കുകള്‍ കരളിന്റെ
ഉള്‍ക്കാംബിലെവിടെയോ കുത്തിനോവിക്കുന്നു...

എന്തുഞാനെഴുതും.. ചോദ്യം ബാക്കി നില്‍പ്പു...!!

പുറംചട്ട രാമനും സീതയുമെങ്കിലും
ഉള്ളിലുറങ്ങുന്നു നിശാചരന്‍ തന്‍മനം..
അവരിലൂടുയരുന്ന മൂളലുകള്‍ തന്‍ഭേരി
നാദം മീട്ടി മൂളി ചാഞ്ഞും ചരിഞ്ഞും പറക്കുന്നു
നേരുന്നു നമുക്കിന്നുമീ മാറാത്ത വ്യാധികള്‍..

ആര്‍ത്തുപൊന്തുന്ന രോദനങ്ങള്‍..
കര്‍ണ്ണം തകര്‍ക്കും വെടിയൊച്ചകള്‍...
കേട്ടുവോ നിങ്ങളാ രോദനം കേട്ടുവോ...
ഭൂമിതന്‍ രോദനം വയറുകീറിപ്പിളര്‍ന്നോരമ്മതന്‍ രോദനം.

എന്തുഞാനെഴുതും.. ചോദ്യം ബാക്കി നില്‍പ്പു...!!!

കരണത്ത് കിട്ടിയ ഒരടി...!!

2010-07-07T23:20:00.000-07:00

ഈ അടി നേരത്തെ കിട്ടിയിരുന്നേല്‍ ഞാന്‍ ഒരുപക്ഷെ കുറെക്കൂടെ നേരത്തെ കാര്യങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയുമായിരുന്നു..

ഇരുപത്തിനാല് വയസ്സുള്ള ഒരുവന്‍ "ഫ്ലെര്‍ട്ട്"(പൂവാലന്‍) ആവുക എന്നത് ഒരു വലിയ സംഭവം അല്ല.അതൊരു പ്രായത്തിന്റെ ചാപല്യമാണ്.പലര്‍ക്കും പലതരത്തിലാവും പ്രതികരണങ്ങള്‍ കിട്ടുക.ചിലര്‍ അതോടെ ഈ പരിപാടി നിര്‍ത്തും മറ്റു ചിലര്‍ പൂര്‍വാധികം ശക്തിയോടെ അത് കളഞ്ഞു അടുത്തതിലേക്ക് പോകും..ദോഷം പറയരുതല്ലോ എനിക്കും കിട്ടി ഒരടി.. അതുകൊണ്ടെന്താ..? ഞാന്‍ അതിന്‍റെ കയ്പ് അറിഞ്ഞു..
എനിക്ക് ഇന്ന് വയസ്സ് ഇരുപത്തിആറ്.ഒരു വര്‍ഷം മുന്‍പ് നടക്കുന്നൊരു സംഭവമാണ്... സാമ്പത്തികമായി ഞാന്‍ അന്ന് കുഴപ്പമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലാണ്..മോശമല്ലാത്ത ജോലിയും ഉണ്ട്..ഇല്ലാത്തത് ഒന്ന് മാത്രം "ഗേള്‍ഫ്രണ്ട്".
കൂടെയുള്ളവര്‍ പലരും പലരോടും ഫോണിലൂടെ സംസാരിച്ചു തകര്‍ക്കുന്നത് കൊതിയോടെ നോക്കിനിന്നിട്ടുണ്ട് ഞാന്‍.. സുഹൃത്തുക്കള്‍ കൂടിയിരുന്നു പറയുന്ന കാര്യങ്ങളില്‍ പലതും "ഞാന്‍ എങ്ങനെ അവളെ വീഴ്ത്തി എന്ന് കണ്ടോടാ..?" എന്നതിനെ കുറിച്ചായിരുന്നു..അതും വളരെ ക്ഷമയോടെ കേട്ടിരുന്നു.. കൂട്ടത്തില്‍ മുമ്പനായ ഒരുവനോട് ഞാന്‍ രഹസ്യമായി കാര്യം തിരക്കി.. അന്നാണ് അറിഞ്ഞത് പലരും സംസാരിക്കുന്ന വിഷയം ഒടുവില്‍ ചെന്നെത്തുന്നത്, "സെക്സ്"എന്ന വിഷയത്തില്‍ ആണെന്ന്.. അത് എനിക്ക് ഒരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു..എനിക്ക് വിശ്വാസം വന്നില്ല.. ഞാന്‍ മുമ്പനോട്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു.. അവന്‍ എന്നെ വിശ്വസിപ്പിക്കാനായി ഒരു നമ്പറില്‍ വിളിച്ച ശേഷം ലൌഡ് സ്പീക്കര്‍ ഓണ്‍ ചെയ്തു.. ഏതാണ്ട് അരമണിക്കൂര്‍..!!! ഹോ ജീവിതത്തില്‍ മറക്കാത്ത ഒരു അദ്ധ്യായം വായിച്ച പോലായി ഞാന്‍..
പിന്നത്തെ ചിന്ത എനിക്കും ആരെയെങ്കിലും വിളിക്കണം എന്നായിരുന്നു... മനസ്സില്‍ കൊണ്ടുനടന്ന കുറെ സംശയങ്ങള്‍ ഉണ്ട്, എല്ലാം അകറ്റണം.അതിനായി ആരും ഇങ്ങോട്ട് വരില്ലല്ലോ..ആവശ്ശ്യക്കാരന് ഔചിത്യവും പാടില്ല..ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണോ എന്ന് പല പ്രാവശ്യം മനസ്സില്‍ ചോദിച്ചു.. തൊണ്ണൂറു ശതമാനവും തെറ്റ് എന്ന് മനസ്സ് പറഞ്ഞു.. ഞാന്‍ ആ പത്തു ശതമാനത്തെ അനുകൂലിച്ചു.. കാരണം മാനുഷിക വികാരങ്ങളും എന്റെ ജിജ്ഞാസയും മാത്രം..
ഒരു പുതിയ കോര്‍പ്റേറ്റ് കണക്ഷന്‍ എടുത്തു ..അതിന്റെ താരിഫ് ഇങ്ങനെ ആണ്..
രണ്ടായിരം എയര്‍ടെല്‍ ടു എയര്‍ടെല്‍ ടോക്ക് ടൈം ഫ്രീ...
മുന്നൂറു എയര്‍ടെല്‍ ടു അദര്‍ മോബൈല്‍സ് ടോക്ക് ടൈം ഫ്രീ..
പിന്നെ എസ് എം എസ് അഞ്ഞൂറ് ഫ്രീ...
"എല്ലാം കൂടി താങ്കള്‍ക്ക് ഒരു മാസം മുന്നുറു രൂപ മാത്രം..!!"
ഇത് പറയുമ്പോള്‍ ആ എക്സിക്യുട്ടിവ് എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..അയാള്‍ എന്നെ നോക്കിയപ്പോള്‍ എനിക്കൊരു സംശയം.. എന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കിയോ..? "ഹേ മനുഷ്യാ എന്നാല്‍ ഒന്ന് ഉറപ്പിച്ചോളൂ ഞാന്‍ ഈ ബിസ്നസ് വേറെ വല്ല കമ്പനിക്കും കൊടുക്കും.. എന്നില്‍ നിന്ന് വരുന്ന നിങ്ങളുടെ ലാഭം വെറുതെ കളയണ്ടാ എങ്കില്‍ എന്നെ നോക്കി നിങ്ങള്‍ ചിരിച്ച ആ കൊലച്ചിരി പിന്‍വലിക്കു.." ഇത്രയും പറയണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു..പക്ഷെ ഇയാള്‍ ചിലപ്പോള്‍ ആ ഉദ്ദേശത്തോടെ അല്ല ചിരിച്ചതെങ്കിലോ..? ഞാന്‍ ആ ടയലോഗ് പിന്‍വലിച്ചു..ബിസ്നസ്സില്‍ ഒപ്പുവച്ചു.അയാള്‍ക്ക് ജീവിതം, എനിക്ക് സ്വപ്നസാക്ഷാത്ക്കാരത്തിന്റെ തുടക്കം..
എല്ലാം ഒരു വിധത്തില്‍ റെഡിയാക്കി വന്നപ്പോള്‍ എയര്‍ടെല്‍ കമ്പനി വീണ്ടും വന്നു..ഒരു ആഡ്- ഓണ്‍ കണക്ഷന്‍... ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചു, ഇത്‌ അവര്‍ മുതലാക്കുകയാണ്..എങ്കിലും ഞാന്‍ ഒരെണ്ണം കൂടെ എടുത്തു.. ആ സിമ്മില്‍ നിന്നും എന്നെ വിളിക്കാന്‍ വെറും പത്തു പൈസ..!! ഹോ പത്തു പൈസക്ക് ഇത്ര വില കൊടുക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗക്കാരെ ഇപ്പൊ നമ്മുടെ നാട്ടിലുള്ളു.. മൊബൈല്‍ കമ്പനിക്കാര്‍..! അതെന്തുമാകട്ടെ..നമുക്ക് വിഷയത്തിലേക്ക് വരാം.
നമ്പര്‍ കിട്ടി..ഇപ്പോള്‍ എന്‍റെ കയ്യില്‍ രണ്ടു നമ്പര്‍ ഉണ്ട്.. ഇനി ഒരാളെ കണ്ടു പിടിക്കണം.. അതെങ്ങനെ..??
വിഷയം ഞാന്‍ മുന്‍പു പറഞ്ഞ മുമ്പനുമുന്നില്‍ അവതരിപ്പിച്ചു... എന്റെ മുന്‍കൂട്ടിയുള്ള കരുതലുകള്‍ കണ്ട അവന്‍ എന്നെ അഭിനന്ദിച്ചു..പിന്നെ വിളിക്കേണ്ട ആളിന്റെ നമ്പര്‍ വേണമെങ്കില്‍ അവന്‍ തരാം എന്നായി.. അതൊരു സുഖമുള്ള പരിപാടി അല്ലല്ലോ... ആളെ നമ്മള്‍ തന്നെ കണ്ടെത്തണം.. മുമ്പന്റെ മഹാമനസ്കതയ്ക്കു ഞാന്‍ നന്ദി പറഞ്ഞു.. എന്‍റെ ആഗ്രഹവും അറിയിച്ചു..അവന്‍ ഒരു മുന്‍കരുതല്‍ എന്നോണം എനിക്ക് ഒരു ഉപദേശം തന്നു..
"ടാ എല്ലില്‍ പിടിച്ചാ പണി കിട്ടുവേ, ചില പെണ്ണുങ്ങളുടെ പൂങ്കണ്ണീര് പരിപാടി ഉണ്ട്.ആ കേസുകളെ ആദ്യമെ തന്നെ വിട്ടേക്കണം.ഇല്ലേല്‍ തലേലിരിക്കും.."
ഞാന്‍ അത് മനസ്സില്‍ കുറിച്ചിട്ടു..
ആദ്യപടി...
കണ്ണില്‍ കണ്ട ഏതൊക്കെയോ നമ്പരുകളിലേക്ക് മിസ്‌കാള്‍ കൊടുത്തു.. ചിലര്‍ തിരികെ മെസ്സേജ് അയച്ചു.
"മേ ഐ നോ ഹു ആര്‍ യു?"ചിലര്‍ ഒന്നും പ്രതികരിച്ചില്ല...എന്റെ കേട്ടറിവ് വച്ച് ഈ മറുപടി അയക്കാത്തവര്‍ മിക്കവാറും പെണ്‍പിള്ളേര്‍ തന്നെ ആയിരിക്കും..അങ്ങനെ ഉള്ള കുറെ നമ്പറുകള്‍ ഞാന്‍ കുറിച്ചിട്ടു..അതില്‍ ഭംഗിയുള്ള ഒരു നമ്പറിലേക്ക് ഞാന്‍ ചില മെസ്സേജ് അയച്ചു.. ഒന്നിനും മറുപടി വന്നില്ല.."ക്ഷമ" ജീവിതത്തില്‍ അത്യാവശ്യം വേണ്ട ഒന്നാണ് എന്ന് ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നത്‌ അപ്പോഴാണ്‌.. ഞാന്‍ കാത്തിരുന്നു...
ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചു ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു ഇംഗിതം ഇതായിരുന്നു..
"എന്താടോ താന്‍ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ.. കുറെ കാലമായില്ലെ ഞാന്‍ മെസ്സേജ് അയക്കുന്നു.."
മറുപടി എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു..
"മൂത്ത് നിക്കുവാണേല്‍ പോയി വല്ല മുരുക്കിലും ഒരച്ചു തീര്‍ക്കെടാ.."
ഇത്രയും കാലം ഞാന്‍ കഷ്ടപ്പെട്ട് അയച്ച എന്റെ വിലപ്പെട്ട മെസേജുകള്‍... എന്തായാലും ഭാഗ്യം, ആ മഹാനോ/മഹതിയോ, പിന്നെ എന്നോട് ഒന്നും മിണ്ടിയിട്ടില്ല.. എന്തായാലും ഒരാഴ്ച ഞാനും ആര്‍ക്കും മെസ്സേജ് അയച്ചില്ല..
മുമ്പനോട് ഞാന്‍ സ്വകാര്യമായി നടന്ന വിഷയം അവതരിപ്പിച്ചു... അവന്‍ ചിരിച്ച ചിരി കണ്ടാല്‍ ജീവിതത്തില്‍ ഇതുപോലെ അബദ്ധം പറ്റിയ ആദ്യത്തെ വ്യക്തി ഞാന്‍ ആണെന്ന് തോന്നും.. എന്നാലും എനിക്ക് വാശി കൂടിയതേ ഉള്ളൂ...
രണ്ടാം പടി..
ഇനി ആളറിയാതെ ഒരു അബദ്ധം പറ്റാന്‍ പാടില്ല...അത് ഞാന്‍ ഉറപ്പിച്ചു..
അതിനായി ഞാന്‍ നല്ലൊരു ആളെ തപ്പി ഇറങ്ങി.. ടെക്നോപാര്‍ക്കിലെ ഒരുവിധം എല്ലാ കമ്പനിയില്‍ ഉള്ളവരും ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ വരുന്നത് തേജസ്വ്നിയുടെ എഴാം നിലയിലാണ്.. അഭിമാനികളായ ടെക്കികളില്‍ പലരും പണം മുടക്കാന്‍ മടിയില്ലാത്തവരാണ്... അത് മനസ്സിലാക്കിയ വ്യാപാര തന്ത്രികള്‍ ചില നമ്പരുകള്‍ കാട്ടി പണം കൊയ്യുന്ന സ്ഥലമാണ് കഫെറ്റീരിയകള്‍....അവിടെ ഞങ്ങള്‍ കുറെപ്പേര്‍ പോകുന്നത് വേറെ ചില ഉദ്ദേശത്തോടുകൂടി ആണ്.. ആ ഉദ്ദേശം മനസ്സില്‍ ഉള്ള പെണ്‍പിള്ളാരും അവിടുണ്ട്... അത് ആദ്യ ദര്‍ശനത്തില്‍ വസ്ത്രധാരണം കണ്ടാലെ അറിയാം.. ചില കുടുംബത്തില്‍ പിറന്ന "മിണ്ടാപ്പൂച്ചകള്‍" വരും..
ഞങ്ങള്‍ അവരെ തേടിപ്പിടിച്ചു ഓരോ പേരുകള്‍ ഇട്ടു കൊടുക്കും...
"ഫിങ്ങിണി (പിങ്ക് ചുരിദാര്‍ഇട്ടവള്‍), മിങ്ങിണി(മഞ്ഞ)...." അങ്ങനെ ഒരു ഫിങ്ങിണിയെ ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ നോട്ടമിട്ടു.. കൊള്ളാം..!! ഒറ്റയ്ക്ക് വരും വല്ലതും കഴിക്കും മിണ്ടാതെ പോകും..സാമാന്യം തരക്കേടില്ലാത്ത ശാരീരിക പ്രകൃതം.. ഞാന്‍ ദിവസവും അവള്‍ വരുന്ന സമയം വരാന്‍ തുടങ്ങി.. ആ സമയത്താണ് "വാരണംആയിരം" എന്ന നശിച്ച സിനിമ ഇറങ്ങിയത്‌.. അതോടെ എല്ലാവനും "സിക്സ് പായ്ക്ക്" ഒരു ഹരമായി.. നാശം പിടിക്കാന്‍.. ഞാനും ഇറങ്ങി.. റൂമിലെ എന്‍റെ പ്രകടനം കണ്ടപ്പോള്‍ സുഹൃത്ത് ഒരു സംശയം നിറഞ്ഞ ചോദ്യം ചോദിച്ചു.."എന്തുവാണ് ആരെയോ ഒതുക്കാനുള്ള പുറപ്പടാണല്ലോ? " "എന്താ ഞാന്‍ ഒതുക്കിയാല്‍ ഒതുങ്ങന്ന പിള്ളാരില്ലേ?" ഞാന്‍ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.. "അത് കാണും പക്ഷെ ഇതിപ്പോ മാസവസാനമാ.. വീണ് കയ്യോ കാലോ ഒടിഞ്ഞാല്‍ കടം വാങ്ങണം... ആശുപത്രി ചിലവിന്..." മറുപടി കുറിക്കു കൊണ്ടു.. അത് അങ്ങനെ ആണ് മാസാവസാനം ആയാല്‍ ഒരുത്തന്റെ കൈയ്യിലും അഞ്ചിന്റെ കാശ് കാണത്തില്ല.. ഞാന്‍ അവനോടു ഒന്നും പറയാതെ സംഭവം ഉള്ളിലൊതുക്കി..
എന്റെ ദിവസേനയുള്ള വരവ് അവള്‍ നോട്ടമിട്ടു.. എന്റെ ആദ്യ വിജയം..!!
ഒരിക്കല്‍ അവള്‍ അവളുടെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്ക് ഒപ്പം വന്നു..അവര്‍ ചുറ്റും കൂടി ഇരുന്നു കഴിക്കുകയാണ്.. ഞാന്‍ കുറച്ചു അപ്പുറത്തുണ്ട്.. അവരില്‍ ചിലര്‍ എന്നെ നോക്കുന്നത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.. എന്നെപ്പറ്റി എന്തോ പറഞ്ഞു ചിരിക്കുകയാണ്..
"ആ പറയുന്നത് എന്നെപ്പറ്റിയാണ്‌ നൂറുതരം..." അതെനിക്ക് അറിയാം.. "ആ തമാശ നിന്നെക്കൊണ്ട് വീണ്ടും ഞാന്‍ പറയിക്കും.. അന്ന് നീ എന്‍റെ മുന്നിലിരുന്നു പച്ഛാത്തപിക്കൂം.." ഞാന്‍ ഒരല്പം ദേഷ്യത്തില്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു... പോയപ്പോള്‍ അവള്‍ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.ഹോ..!! എന്തൊരു ആശ്വാസം..ഒരുപാട് ഗാനങ്ങള്‍ മനസ്സില്‍ ഓടി മറഞ്ഞു... അതോടെ ദിവസേന ഓരോ ബെഞ്ച്‌ അടുത്തടുത്തിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.. അപ്പോള്‍ അവള്‍ക്കും കാര്യം ചെറുതായി മനസ്സിലായിരിക്കണം.. ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചു അവളോട്‌ കാര്യം പറയാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.. അവളുടെ അടുത്തേക്ക്‌ എത്തിയപ്പോഴാണ് ഞെട്ടലോടെ ഞാന്‍ ആ കാഴ്ച കണ്ടത്.. പേരിനു മാത്രം കാണാന്‍ കഴിയുന്ന ഒരു നേരിയ വര നെറ്റിയില്‍.. "സീമന്ദം" (ഞങ്ങളുടെ ഭാഷയില്‍ റിഫ്ലക്ടര്‍,റെഡ് അലര്‍ട്ട് എന്നൊക്കെ പറയും...). ഞാന്‍ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി പിന്‍മാറി.. ആ സ്ത്രീജന്മത്തിനു ഇത്രയും പ്രായക്കുറവ് ഉണ്ടാവും എന്ന് ഞാന്‍ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല.. സന്തൂര്‍ സോപ്പിന്‍റെ പരസ്യത്തിനു പിന്നില്‍ ചില സത്യങ്ങള്‍ ഉള്ള വിവരം ഞാന്‍ അന്ന് മനസ്സിലാക്കി.. ഭാഗ്യത്തിന് ആ വഴിക്കെങ്ങും ഞാന്‍ പോയിട്ടേ ഇല്ല... എന്തിനാണ് വെറുതെ അവരുടെ ഭര്‍ത്താവിനു പണികൊടുക്കുന്നെ..? ഈ സംഭവം ഞാന്‍ ആരോടും പറഞ്ഞില്ല... ഉള്ളില്‍ വാശി കൂടി വന്നു...പുതിയ പുതിയ വഴികള്‍ കണ്ടു പിടിക്കണം... ന്യുട്ടനെയും,ഐന്‍സ്ടീനെയും എല്ലാം ഞാന്‍ ഒരു നിമിഷം നമിച്ചു.. എത്ര തവണ പരാജയപ്പെട്ടിട്ടായിരിക്കും ഒരിക്കല്‍ അവര്‍ വിജയിച്ചത്...
"മുന്നേറുക പൂര്‍വ്വാധികം ശക്തിയോടെ...വിജയം കയ്യെത്തും ദൂരത്താണ്.." അതായി എന്റെ മുദ്രാവാക്യം..
ആയിടെ ചെറിയ ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി...
ഞങ്ങളുടെ ഓഫീസില്‍ പുതിയ റിക്രുട്ടുമെന്റ് നടന്നു... ഫ്രന്റ്‌ ഓഫീസില്‍ ആളെ വേണം. എച് .ആര്‍ തിരക്കിലാണ് . ഞാന്‍ അയാളെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ വന്ന പിള്ളാരുടെ പേരും ഫോണ്‍ നമ്പരും കുറിച്ചെടുത്തു.. എം ഡി യുടെ ശക്തമായ ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് മറുപടി കൊടുക്കാന്‍ പല സൗന്ദര്യധാമാങ്ങള്‍ക്കും കഴിഞ്ഞില്ല.. ഒടുവില്‍ ഒരാളെ എം.ഡി തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തു.. ആളെ ഞാന്‍ കണ്ടില്ല. പേര് കിട്ടി.. രണ്ടു ദിവസങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഞാന്‍ വീണ്ടും മെസ്സേജ് പ്രയോഗം ആരംഭിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.. എച്.ആര്‍ സുഹൃത്ത് ആയതുകൊണ്ട് ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ എല്ലാ വിവരങ്ങളും ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കി...
മൂന്നാം പടി...
ഇനി യുദ്ധം തുടങ്ങാം... ഞാന്‍ വീണ്ടും എസ് എം എസ് നെ കൂട്ടുപിടിച്ചു.. ഇത്തവണ കുറച്ചു ആലോചിച്ച ശേഷമാണ് ഞാന്‍ കരുക്കള്‍ നീക്കിയത്... എന്നുവച്ചാല്‍, ഒരടി മുന്നില്‍ കണ്ടു നീങ്ങി...അതുകൊണ്ട് വരാനുള്ള അടി വഴിയില്‍ തങ്ങത്തില്ലല്ലോ...അതങ്ങനെ നമുക്കായി കാത്തുകിടക്കും..
എനിക്ക് ഒരു സ്വപ്നകാമുകി ഉണ്ടായിരുന്നു... അതൊരു പുതിയ സംഭവം അല്ല... എന്നിരുന്നാലും പറയാം.. എന്റെ സ്വപ്നകാമുകിക്ക് ഞാന്‍ ഒരു രൂപവും കൊടുത്തിരുന്നു.. ഓരോ ശരീരഭാഗവും ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്ന ഓരോ സുന്ദരികളായ അംഗനമാരുടെതായിരുന്നു.. അപ്പോഴുള്ള പ്രശ്നം എന്തെന്നാല്‍, എല്ലാ ദിവസവും അവള്‍ക്കു രൂപമാറ്റം സംഭവിക്കും എന്നുള്ളതാണ്.. എന്നിരുന്നാലും ഞാന്‍ അവള്‍ക്കു സുന്ദരമായ പേര് നല്‍കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.. "പാര്‍വതി"അത് ഇതുവരെ മാറ്റിയിട്ടില്ല..
പാര്‍വതിയെ മുന്‍നിറുത്തി ഞാന്‍ എസ് എം എസ് ടൈപ്പ് ചെയ്തു തുടങ്ങി..
ഇംഗിതം ഇങ്ങനെ...
"പാറു ആറു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം ഞാന്‍ ഇന്ന് നിന്നെ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ കണ്ടു... അന്നത്തെ നിന്റെ മൊബൈല്‍ നമ്പറും നിന്റെ മുഖവും ഞാന്‍ മായ്ചിട്ടില്ല... എനി വേ ഹാപ്പി ദീവാലി... "
എന്റെ ബുദ്ധിപരമായ നീക്കം ആയിരുന്നു അത്..
"ഹു ഈസ്‌ ദിസ്‌ ? ഐ ആം നോട്ട് പാറു ..."
ഹ..ഹ.. ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച മറുപടി... ഒരു നേരിയ വെട്ടം തെളിഞ്ഞു... ഇനിയിപ്പോ അതില്‍ പിടിച്ചങ്ങ് തൂങ്ങി കേറിയാല്‍ മതിയല്ലോ...ഞാന്‍ പതിയെ പതിയെ ആ കുട്ടിയുമായി സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.. ഞാന്‍ പാറു എന്ന മട്ടില്‍ ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിക്കുന്നു... താന്‍ പാറു അല്ല ഈ നമ്പര്‍ എങ്ങനെ കിട്ടി..? എന്നൊക്കെ മറുപടിയും... രണ്ടു നാള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരു സോറി മെസ്സേജ് അയച്ചു..
"ഐ ആം സോറി .. താന്‍ പറഞ്ഞത് ശരി ആയിരുന്നു .. ഇത്‌ പാറുവിന്റെ നമ്പര്‍ അല്ല... ശേ.. താന്‍ എന്നോട് ക്ഷമിക്കുമല്ലോ... ഒരു ഫ്രണ്ട് എന്നു കരുതിയെങ്കിലും..."
വിദഗ്ധമായി ഞാന്‍ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചു...
ദാ വരുന്നു ഗംഭീരന്‍ മറുപടി..."ഓക്കേ ഇറ്റ്സ് ആള്‍ റൈറ്റ്.."
അതല്ലേ നമുക്ക് ആവശ്യം.. ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ പടക്കത്തിന് അടുത്തായി തീപ്പെട്ടിയും ഇട്ടു പോകും പോലെ ഒരു ഫൈനല്‍ പരീക്ഷണം നടത്തി...
"ഓക്കേ ഞാന്‍ തന്നെ ഇനി ബുദ്ധിമുട്ടിക്കില്ല... ഐ ആം സൊ സോറി...ഗുഡ് ബൈ.."
പിന്നെ കാത്തിരിപ്പായി പദ്ധതി പ്രകാരം മറുപടി വരേണ്ടതാണ്... വന്നില്ല... ടെന്‍ഷന്‍... അയ്യോ ... പണി പാളിയോ...
മണിക്കൂറുകള്‍ കടന്നു പോയി..ഓഫീസില്‍ വര്‍ക്ക്‌ ഒന്നും നടന്നില്ല... ചായ കുറെ കുടിച്ചു ... ഒരു രക്ഷയും ഇല്ല...
രാത്രിയായപ്പോള്‍ ദാ വരുന്നു ... !!! ഗംഭീരന്‍ ഒരു ഫോര്‍വേഡ് എസ് എം എസ്... അതും ഗുഡ് നൈറ്റും വച്ച്...
എവിടെ ..? ഇനി അല്ലേ മോളെ രസം ഇന്ന് മുതല്‍ നിനക്ക് ശിവരാത്രികളാ.... ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു..
ഒരു പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞു ഞാന്‍ വീണ്ടും ഒരു എസ് എം എസ് അയച്ചു..
"ഹേയ് യു എഗൈന്‍.. ഹ ഹ.. എനി വെ നൈസ് റ്റു എസ് .എം.എസ് യു, മൈ എസ്.എം.എസ് ഫ്രണ്ട്..."
മറുപടിയും വന്നു...
"ഹായ്... സത്യം പറയ്‌ താന്‍ ആരാ?"
ദാ കണ്ടോ അടുത്തു ഇട്ടിട്ടു പോയ തീപ്പെട്ടി ഉപയോഗപ്പെട്ടത്‌ കണ്ടോ....??
ഞാന്‍ വീണ്ടും പൊട്ടിച്ചു അടുത്ത കതിന...
"എന്റെ പേര് "കമല്‍ കൃഷ്ണന്‍..." ടെക്നോപാര്‍ക്കില്‍ ഒരു എം എന്‍ സി യില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നു..."
"എന്റെ നമ്പര്‍ എങ്ങനെ കിട്ടി... സത്യം പറയു.."
"ഹ..ഹ.. താന്‍ എന്നോട് പിണങ്കില്ലെങ്കില്‍ പറയാം..."
"ഇല്ല പറയ്‌..."
"താന്‍ എന്റെ ഒരു ഫ്രണ്ട് ന്റെ കമ്പനിയില്‍ ഇന്റര്‍വ്യൂ നു പോയിരുന്നു അവന്‍ ഒപ്പിച്ചു തന്നതാ..."
"ഇത്‌ ശരിയുള്ള ഒരു കാര്യമാണോ..?"
"അല്ല എനിക്കറിയാം തെറ്റാണു എന്ന്..."
"പിന്നെ..?"
"പിന്നൊന്നും ഇല്ല.. ഒരു രസം..."
കുറേ നേരം പിന്നെ അനക്കം ഒന്നുമില്ല... ഇതൊക്കെ ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ചതാണ്..
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഞാന്‍ ഓഫീസില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയും അവളുടെ അച്ഛന്‍ എന്നു തോന്നിക്കുന്ന ഒരാളും അവിടിരിപ്പുണ്ട്... ഞാന്‍ ഒന്ന് മിണ്ടാതെ അകത്തു കയറി... ഉള്ളില്‍ ചിരിയാണ്..
വീണ്ടും ആയുധം എടുത്തു...
"ഹലോ ഗുഡ് മോര്‍ണിംഗ് ... ഇപ്പൊ എവിടാ...?"
"ഓഫീസില്‍...""എവിടാ തന്റെ ഓഫീസ്...?" അവളുടെ മറുചോദ്യം..
"നിളയിലാ... താന്‍ തേജസ്വിനിയില്‍ അല്ലെ...?"
"അതെ.."
അതങ്ങനെ നീണ്ടു...
പുറത്തേക്കിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ആകുട്ടിയെ ശ്രദ്ധിച്ചു.. പാവം, എന്തൊരു ആത്മാര്‍ഥതയോടെ ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നു...
ഞാന്‍ സ്വപ്നകാമുകിയുമായി ഒന്ന് തട്ടിക്കിഴിച്ചു നോക്കി... പോരാ.!!.. ശരി പോകുന്നിടം വരെ പോട്ടെ...എന്നു കരുതി മെസ്സേജ് പരിപാടി തുടര്‍ന്നു..
അന്ന് തന്നെ പിടിക്കപ്പെടും എന്നു കരുതിയതാണ്... രണ്ടു നാള്‍ അവള്‍ അങ്ങനെ എനിക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... പാവം മനസ്സിലാക്കിയില്ല എന്നു ഞാന്‍ കരുതി...
രണ്ടാം നാള്‍ രാത്രി... ഞാന്‍ പതിവുപോലെ കളത്തിലിറങ്ങി..
"തന്നെ ഒന്ന് കാണണം എന്നുണ്ട്... പറ്റുവോ..?"
"ഓ പിന്നെന്താ...?"
"എവിടെ വച്ച്..?"
"ഓഫീസില്‍ വന്നോളു .."
"ശ്ശെ ....അത് വേണ്ട.."
"പിന്നെ ..?"
"കോഫി ഷോപ്പ്..??"
"അത്രക്കും വേണോ...? രാഹുലെ....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
സത്യം പറയാല്ലോ... അവള്‍ എന്റെ നെഞ്ചില്‍ വന്നിരുന്നു വെടി വച്ചിരുന്നേലും ഞാന്‍ ഞെട്ടില്ലയിരുന്നു... ഇത്‌ ഒരു വല്ലാത്ത ഞെട്ടല്‍ ആയിപ്പോയി...!!
"പോട്ടെടാ... ആറു വര്‍ഷം മുന്‍പുള്ള പാറുന്റെ നമ്പര്‍ നീ മാച്ചിട്ടില്ല എന്നു പറഞ്ഞപ്പോഴേ എനിക്ക് കത്തി... ഏതോ രോഗമുള്ള കക്ഷി ആണ് മറുഭാഗത്ത് എന്നു... അല്ലേല്‍ സാമാന്യ ബോധം ഉള്ള ആരേലും ആറു വര്‍ഷം മുന്‍പുള്ള നമ്പര്‍ എന്നു പറയോ...?രണ്ടായിരത്തി മൂന്നില്‍ ഇവിടെ ഏതു എയര്‍ടെല്‍ മൊബൈല്‍...? അതെങ്കിലും ആലോചിക്കണ്ടെ...? പിന്നെ ആരോ എന്റെ പ്രൊഫൈലില്‍ നിന്ന് നമ്പര്‍ തപ്പിയതാന്നു മനസ്സിലായിരുന്നു.. പക്ഷെ ആരാന്നു മനസ്സിലായത്‌ മിനഞ്ഞന്നു ആയിരുന്നു... ഇപ്പൊ വീട്ടില്‍ നിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞു ചിരിക്കാനേ എനിക്ക് നേരം ഉള്ളു..."
ഞാന്‍ ആകെ കറങ്ങിപ്പോയി...
യുദ്ധത്തില്‍ വലിയ യോദ്ധാക്കളോട് പടവെട്ടി മുന്നിലെത്തിയ രാജാവിന്റെ സ്വീകരണം നടക്കുമ്പോള്‍ ഒരു കാക്ക വന്നു കാഷ്ട്ടിച്ചാല്‍ എങ്ങനിരിക്കും... ആ അവസ്ഥയിലായി ഞാന്‍..!.ഒരു എസ് എം എസ് കൂടെ അയച്ചു.. പരാജിതന്റെ അവസാന സന്ദേശം..
"ഹോ...എല്ലാം സമ്പൂര്‍ണ്ണം...! തൃപ്ത്തിയായി ...നാളെ എന്റെ ചമ്മിയ മുഖം തനിക്കു കാണാം.."
അങ്ങനെ എനിക്ക് പിറ്റേന്ന് ഒരു ചമ്മിയ മുഖവുമായി ഓഫീസില്‍ പോകേണ്ടി വന്നു...
അവള്‍ ആയതു കൊണ്ടാവാം ഇങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചത്..വേറെ ആരേലും ആയിരുന്നെലോ...?? സത്യം , ചില സുഹൃത്തൂക്കള്‍ ഉണ്ടാകുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്..ആ സംഭവം കഴിഞ്ഞതോടെ എനിക്ക് ഒരു നല്ല സുഹൃത്തിനെ കിട്ടി...
മൂന്നാം തവണ കിട്ടിയ കനത്ത പരാജയം എന്നെ ശരിക്കും വലച്ചു... ഞാന്‍ കുറെ നാളുകള്‍ വല്ലാത്ത വിഷമത്തോടെ നടന്നു..അവള്‍ക്കും അത് മനസ്സിലായി... അതുകൊണ്ടാവം അവള്‍ തന്നെ എനിക്ക് ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ കാണിച്ചു തന്നത്... വീണ്ടും വസന്തകാലം...!!
അവളുടെ മെയിലില്‍ വന്ന ഫോട്ടോ കണ്ട ഞാന്‍ അന്തം വിട്ടുപോയി... ഹോ എന്തൊരു സൌന്ദര്യം...!!
ഇടത്തെ നെഞ്ചിനുള്ളില്‍ ഒരു പുകച്ചില്‍...ഒരു നീറ്റല്‍...ഇവളെ ഞാന്‍ ഇതുവരെ എന്തേ കണ്ടില്ല ...? ചിലപ്പോള്‍ ഇവളെ കാണാനുള്ള നിയോഗം ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കും... എന്തായാലും ഞാന്‍ ഒന്ന് ഉഷാറാവാന്‍ തീരുമാനിച്ചു...
പറ്റിയാല്‍, ഇവളുടെ സ്വഭാവവും എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും ഒത്തു പോവുകയാണെങ്കില്‍... അവള്‍ക്കിട്ടു ഒരു ജീവിതം കൊടുത്തേക്കാം ... എന്നും ഉറപ്പിച്ചു...
പിന്നെ അവളുടെ മൊബൈല്‍ നമ്പറും വാങ്ങി...
"ഡാ സൂക്ഷിക്കണം.." അവള്‍ എനിക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നല്‍കി...
പറ്റിയ അബദ്ധങ്ങള്‍ ഇനി വരാതിരിക്കാന്‍ വീടിനടുത്തുള്ള ഗണപതി ക്ഷേത്രത്തില്‍ ഒരു തേങ്ങയും ഉടച്ചു...
നാലാം പടി....
ഇത്തവണ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ വല്ലാത്ത ഒരു പ്രതിസന്ധിയില്‍ ആയിരുന്നു... ഒരു സാധാരണ സുഹൃത്ബന്ധം ഉണ്ടാക്കി കുറെനാള്‍ കഴിഞ്ഞു പ്രണയിച്ചു പിന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ഇപ്പോഴത്തെ മൊബൈല്‍യുഗ രീതികളോട് താല്‍ക്കാലികമായി ഞാന്‍ വിടപറഞ്ഞു..കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല... ആഫോട്ടോ കണ്ടതുമുതല്‍ "എനിക്കായി ഉണ്ടായതാണ് അവള്‍" എന്ന ചിന്ത എന്നെ പിന്നാലെ കൂടി...
അതൊരു വല്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ്... ഈ, "പ്രണയം തലയ്ക്കു പിടിക്കുക" എന്ന് പറയും... പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യുന്നെന്നോ, പറയുന്നെന്നോ ഒരു നിശ്ചയവും കാണില്ല... അങ്ങനെ പോകും... ഒടുവില്‍ എവിടെയെങ്കിലും പോയി ഇടിച്ചു നില്‍ക്കും..
വേണമെങ്കില്‍ ഒരു ഉദാഹരണം പറയാം...എന്റെ ഒരു ബന്ധു കുറെകാലം മുന്‍പ് ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.. വിഷയം വളരെ നിസാരമായിരുന്നു... ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ നോക്കി രണ്ടു പേര്‍ വാതു വച്ചു... അവളെ സ്വന്തമാക്കിയാല്‍ കിട്ടുന്നത് ഒരു ലഡ്ഡു...
അവിടെ വിഷയം, ലഡ്ഡു കിട്ടുന്നതല്ല ... അഭിമാനം...!!! അത് മുന്‍നിറുത്തി കളിയ്ക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയാല്‍ പ്രശ്നം ഗുരുതരമാകും... ഒടുവില്‍ ലഡ്ഡു കിട്ടി... അവളെ സ്വന്തമാക്കി... പക്ഷെ പ്രണയം തലയ്ക്കു പിടിച്ചതോടെ ആ മനുഷ്യന് സമനില തെറ്റി.. അവള്‍ക്കായി എന്തും ചെയ്യും എന്ന് വന്നു... വീട്ടുകാരില്ല നാട്ടുകാരില്ല ... എപ്പോ നോക്കിയാലും അവളുടെ പിന്നാലെ നിഴലു പോലെ കാണും...... നാട്ടുകാര്‍ ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞു തുടങ്ങി...ആയിടക്കു അവളുടെ വീട്ടുകാര്‍ വിവരം അറിഞ്ഞു... പെട്ടന്ന് വേറെ ഒരു ആലോചന നടത്തി... വിവാഹവും ഉറപ്പിച്ചു... പിന്നെ ഇദ്ദേഹത്തെ നോക്കാന്‍ പോലും അവള്‍ക്കു മടി... പുതു പയ്യനുമായി തന്റെ മുന്നിലൂടെ പോയപ്പോള്‍ കത്തിയത് അവന്റെ ദുര്‍ബല ഹൃദയമാണ്... "പോട്ട് പുല്ല്" എന്നും പറഞ്ഞു കളയേണ്ട വിഷയം... പാവം,ഒരു കുപ്പി വിഷത്തിനെ കൂട്ടുപിടിച്ച് അവളോട്‌ പ്രതികാരം ചെയ്തു...!!
മറ്റൊരുത്തന്‍ ഉണ്ട് , പ്രണയം തലയ്ക്കു പിടിച്ചു സദാ സമയവും കണ്ട പേപ്പറുകളില്‍ പ്രണയിനിയുടെ പേരെഴുതിക്കൂട്ടി തലയിണ നിര്‍മ്മാണം.. പിന്നെ ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങിക്കൊടുക്കലും... അവളുടെ വര്‍ക്ക്‌ ചെയ്തു കൊടുക്കലും..... ഹോ ..എന്തിനു പറയുന്നു.. അവളൊന്നു ടോയിലെറ്റില്‍ പോയാല്‍ ആശാന്‍ പുറത്തു കാവല്‍ നിക്കും... അത്ര കെയറിങ്..!!
പുള്ളി തമിഴാണ്...
"യെന്‍ ഉയിര്‍ പോനാലും നാന്‍ കവലപ്പെടമാട്ടെ.. ആനാ അവ കണ്ണിലെന്തു ഒരു സൊട്ടു കണ്ണീര്‍ വന്താക്കുടെ നാന്‍ താങ്ക മാട്ടെ മച്ചാ..." കൊടുമ്പിരിക്കൊണ്ട പ്രണയം...
അവളും ഒരിക്കല്‍ പോടാ പുല്ലേന്നും പറഞ്ഞ്, വീട്ടുകാര്‍ നോക്കി ഉറപ്പിച്ച നല്ലൊരു ചുങ്കന്‍ അച്ചായന്‍ പയ്യനുമായി അമേരിയ്ക്കക്ക് പോയി.. ദാ കിടക്കുന്നു മറ്റവന്‍... മിണ്ടാട്ടമില്ല.. ഉരിയാട്ടമില്ല...!!
അത്മഹത്യ ചെയ്യാന്‍ പേടി ആയതുകൊണ്ട് സ്ഥിരം ബാറില്‍ പോകാന്‍ തുടങ്ങി... ഇന്നും, അവള്‍ വരും എന്നാ പ്രതീക്ഷയിലാണ് അവന്‍... അതാണ് പ്രണയം... തകര്‍ന്നാല്‍ ഹോ.. എന്തും സംഭവിക്കാം..!!
എന്നാല്‍ വ്യക്തമായ ധാരണയോടെ പ്രണയിച്ചു പിരിഞ്ഞവരെ എനിക്കറിയാം... അവര്‍ പലതും ഉള്ളില്‍ ഒതുക്കും..
ഞാന്‍ നല്ലത് മാത്രം ആലോചിച്ചു മുന്നോട്ടു നീങ്ങി...
ഇത്തവണ ഞാന്‍ കാത്തിരുന്ന് ഒരു ഫലം കിട്ടാനുള്ള ക്ഷമയില്‍ ആയിരുന്നില്ല... അങ്ങോട്ട്‌ ഇടിച്ചു കയറുക.. ഒന്ന് രണ്ടു സിനിമയൊക്കെ കണ്ടു ഊര്‍ജ്ജം ഉള്‍ക്കൊണ്ടു...
സുഹൃത്തായ ഫ്രണ്ട് ഓഫീസുകാരി അവളെ കുറിച്ചുള്ള മുഴുവന്‍ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു. അതില്‍ പ്രധാനം അവളുടെ മറ്റൊരു പ്രണയത്തെ കുറിച്ചാണ്... അതിപ്പോള്‍ ഉണ്ടോ.. ഇല്ലേ... അത് അവള്‍ക്കും അറിയില്ല... ഞാന്‍ ആകെ വട്ടായി... എന്നാലും അവളോടുള്ള എന്റെ പ്രണയത്തിനു ഒരു കുറവും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല... അവള്‍ക്കു തലച്ചോറിലേക്ക് പോകുന്ന ഏതോ ഞരമ്പില്‍ ഒരു ചെറിയ പ്രശ്നം ഉണ്ടെന്നും അത് അവളുടെ ഇടതു കൈയ്യെ ബാധിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നും അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വല്ലാത്ത അവസ്ഥയിലായി... ഒരു പക്ഷെ അത് എന്നിലെ പ്രണയം വര്‍ദ്ധിക്കാന്‍ ഒരു കാരണം ആയി എന്ന് വേണം പറയാന്‍..
എന്നില്‍ പെട്ടന്ന് വലിയ മാറ്റങ്ങള്‍ വന്നു തുടങ്ങി.. ജീവിതരീതിയില്‍ ഞാന്‍ ഉണ്ടാക്കിയ മാറ്റങ്ങള്‍..!!
ബാങ്ക് ബാലന്‍സ് കൂട്ടാനായി ചിലവുകള്‍ വളരെ കുറയ്ക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു... നല്ല രീതിയില്‍ വസ്ത്രം ധരിച്ചു... ജീവിതത്തില്‍ കൃത്യത പാലിക്കാന്‍ തുടങ്ങി... ശരീരം ശ്രദ്ധിക്കാനായി വ്യായാമ മുറകള്‍ ശീലിച്ചു.. പറയുന്ന വാചകങ്ങള്‍ക്ക് മൂര്‍ച്ച കൂട്ടാനായി നല്ല നല്ല ബുക്കുകള്‍ വായിച്ചു... നല്ല പ്രഭാഷണങ്ങള്‍ കേട്ടു... ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാന്‍ യോഗ ശീലിച്ചു...എന്തിനേറെ പറയണം താലിമാല വാങ്ങാന്‍ കാശ് സ്വരൂപിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി പോലും ഞാന്‍ വഴികള്‍ കണ്ടു.... സുഹൃത്തായ പെണ്‍കുട്ടി ഇതെല്ലം അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു .. ഒരിക്കല്‍ അവള്‍ അവളുടെ സുഹൃത്തിന് എന്നെ ഫോണിലൂടെ പരിചയപ്പെടുത്തി..ഫോണ്‍ എടുത്ത നിമിഷം ഞാന്‍ ആകെ പരവശനായി...
ആദ്യം എന്താ പറയുക..?. ഒന്നു പ്രിപ്പെയര്‍ ചെയ്യാനുള്ള സമയം പോലും കിട്ടിയില്ല.... എന്നാലും ഞാന്‍ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി...
ഞാന്‍: ഹലോ...
മറുതലയ്ക്കല്‍:ഹലോ...
ഞാന്‍:എന്നെ അറിയോ..?
മ:ത:ഇല്ല...
ഞാന്‍: ഫ്രണ്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെ..?
മ:ത: ഇല്ല...
ഞാന്‍: എന്നാല്‍ ശരി... എന്റെ പേര് രാഹുല്‍... തന്റെ ഫ്രണ്ട് എന്റേം ഫ്രണ്ടാണ്... അതുകണ്ടാണ് തന്റെ ഫോട്ടോ കാണാന്‍ പറ്റിയത്... ആദ്യനോട്ടത്തില്‍ തന്നെ സത്യം പറയാല്ലോ... തന്നെ എനിക്ക് വല്ലാതെ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു....

ഒരല്‍പം ഓവറായോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയം തട്ടിയത് കൊണ്ട് ഞാന്‍ സംസാരം കുറച്ചു..
മറു തലയ്ക്കല്‍ മിണ്ടാട്ടമില്ല...

ഞാന്‍: ഹലോ... അവിടുണ്ടോ ? അതോ പോയോ..?
മ: ത: പോയിട്ടില്ല...

ആഹാ... പോസിറ്റീവ് ആയ സമീപനമാണ്... ഞാന്‍ സന്തോഷിച്ചു...

ഞാന്‍: തിരക്കാണോ..?
മ: ത: ഒരല്‍പം...
ഞാന്‍: എന്നാപ്പിന്നെ പണി നടക്കട്ടെ ഞാന്‍ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നില്ല... സമയം ഉള്ളപ്പോ വിളിക്ക്...
മ: ത: ശരി..

ഫോണ്‍ കട്ടായി... ഈശ്വരാ... ഇതില്‍പ്പരം സന്തോഷം വേറെന്താ...? ഞാന്‍ തലകുത്തി മറിഞ്ഞു...
കൂടുകാരിയോടു വളരെ വിശദമായിത്തന്നെ ഞാന്‍ കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു.. എന്നിലെ ഉത്തരവാദിത്ത ബോധം ഉണര്‍ന്നു... പിറ്റേന്ന് മുതന്‍ ഞാന്‍ സംസാരിക്കേണ്ട വിഷയത്തെപ്പറ്റി നേരത്തെ തന്നെ ഒരു ലഖുരേഖ ഉണ്ടാക്കിവച്ചു..
ആ സമയവും കൂട്ടുകാരി എന്നോട് ഒന്നേ പറഞ്ഞുള്ളൂ "സൂക്ഷിക്കണം"...
ഇനിയെന്ത് സൂക്ഷിക്കാന്‍... ? ആ പറച്ചിലില്‍ പെണ്‍ വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ പൊതുസ്വഭാവം (അസൂയ) ഇല്ലെ എന്നുപോലും ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചു...
പിറ്റേന്നും അതിന്റെ പിറ്റേന്നും ഞാന്‍ വിളിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ ഫോണ്‍ എടുത്തില്ല... ഞാന്‍ ആകെ തളര്‍ന്നു.. സുഹൃത്തിനോട് വിവരം പറഞ്ഞു.. അവള്‍ വിളിച്ചു അന്വേഷിച്ചു.. ഭയങ്കര തിരക്കാത്രെ..!!
അതെന്തു തിരക്ക്... ? ഞാന്‍ അന്വേഷിച്ചു...
അപ്പോഴാണ്‌ ഞാന്‍ അവള്‍ വര്‍ക്ക് ചെയ്യുന്ന പാളയത്തെ ടൂര്‍സ് ആന്‍ഡ്‌ ട്രാവല്‍ ഏജന്‍സിയെ പറ്റി അറിഞ്ഞത്..
ഞാന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ പോകാന്‍ തീരുമാനിച്ചത് വളരെ പെട്ടന്ന് ആയിരുന്നു...അന്ന് വൈകിട്ട് ഞാന്‍ അവളുഅടെ ഓഫീസില്‍ ചെന്നു...ഗംഭീര വസ്ത്രധാരണമാണ് അന്ന് ഞാന്‍ നടത്തിയിരുന്നത്.. എല്ലാം വാടക..!!
ഒടുവില്‍ സംഭവസ്ഥലത്ത് എത്തി... അവിടെ ഓഫീസ് അടയ്ക്കാന്‍ പോവുകയായിരുന്നു... ഞാന്‍ പോയ പാടെ ഒരാള്‍ എന്നോട് കാര്യം തിരക്കി.. ഞാന്‍ എന്ത് പറയാന്‍.. തട്ടീം മുട്ടീം ഒരു കള്ളം പറഞ്ഞു...
"ഞാന്‍ ടെക്നോപാര്‍ക്കിലെ ഒരു കമ്പനിയുടെ മാനേജര്‍ ആണ്...എന്റെ ഒരു ക്ലയിന്റ് വരുന്നുണ്ട് ...ഫ്രം .. യു.കെ.. എനിക്ക് ഒരു ടൂര്‍ പാക്കേജ് നോക്കിയാല്‍ കൊള്ളാം എന്നുണ്ട് ..."
ദാ കിടക്കുന്നു അയാള്‍.. ഓടി നടന്നു ഒരാളെ തപ്പുകയാണ്‌ പാക്കേജു വിവരണം നടത്താന്‍....!!. വൈകുന്നേരം ആയതിനാല്‍ ആരും നില്‍ക്കുന്നില്ല... ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ ഒരു നിര്‍ദ്ദേശം വച്ചു.. അവളുടെ പേര് പറഞ്ഞ ശേഷം ആ കുട്ടിയോട് വന്നു പറയാന്‍ പറഞ്ഞു... അയാള്‍ക്കും സംശയം..!.
"അതെങ്ങനെ ആ കുട്ടിയെ അറിയാം...?"
"ആ കുട്ടിയുടെ ഫ്രണ്ട് പറഞ്ഞിട്ടാണ് ഞാന്‍ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്..."
അത് കേട്ടപ്പോള്‍ അയാള്‍ക്ക് ത്രിപ്ത്തിയായി...
കുട്ടി വന്നു. നേരില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ഫോട്ടോയില്‍ കണ്ട അത്രയും സുന്ദരിയല്ല... ഞാന്‍ വല്ലാതെ വിയര്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി... അവള്‍ വളരെ കൂളായി മുന്നില്‍ വന്നു നിന്നു... ആ സമയത്തെ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പിന്‌ ജനശതാബ്ദി ട്രെയിന്‍ പോകുന്നത്ര വേഗതയുണ്ടായിരുന്നു..
മുന്നില്‍ വന്നു കൂളായി നിന്ന അവള്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല...
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.."ഇരിക്കു..."
അവള്‍ പറഞ്ഞു..."വേണ്ട.."
ആ മുഖത്തു ലജ്ജ ലവലേശമില്ല.. ഹോ.. വല്ലാത്ത ധൈര്യം തന്നെ...! ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു...
"എന്നെ മനസ്സിലായോ..?"
വളരെ കൂളായിത്തന്നെ മറുപടിയും വന്നു.."മനസ്സിലായി..."
അതോടെ ഞാന്‍ പാതി തകര്‍ന്നു..."ഞാന്‍ വരുമെന്ന്...ആരേലും ..?"
ബാക്കി അവളാണ് മുഴുവിച്ചത്..."ഫ്രണ്ട് പറഞ്ഞിരുന്നു..."
ഓഹോ അപ്പോള്‍ അതാണ്‌കാര്യം... ചുമ്മാതല്ല പേടി ഇല്ലാതെ നില്‍ക്കുന്നെ... ഞാന്‍ മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു..
"താന്‍ എപ്പോ ഇറങ്ങും..?" ... "താമസിക്കും "അവള്‍ മറുപടി നല്‍കി...
" ഞാന്‍ വെയിറ്റ് ചെയ്യാം ഒരു കോഫീ..?"
"വീട്ടില്‍ പോണം. ഇപ്പോത്തന്നെ ലേറ്റ് ആയി.."
ഞാന്‍ പ്രതീക്ഷിച്ച മറുപടി... അല്ലെങ്കില്‍ത്തന്നെ ഒരു പരിചയവും ഇല്ലാത്ത ഒരുവനോട് കുടുംബത്തില്‍ പിറന്ന ഒരുവള്‍ ചുമ്മാതങ്ങു കോഫീ കുടിക്കാന്‍ കയറുവോ....?
"ഓക്കേ ,ഫ്രീ ആകുമ്പോ വിളിക്ക്..."
"ശരി " മറുപടിയും പറഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങിയ ഞാന്‍ നേരെ പോയത് അവളുടെ വീട് തപ്പനായിരുന്നു... ശാസ്തമംഗലം കുറുപ്പ്സ് ലയ്ന്‍... തപ്പി തപ്പി ഒടുവില്‍ കണ്ടുപിടിച്ചു...!
രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു... രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞു... വിളിച്ചാല്‍ ഒരു പ്രതികരണവും ഇല്ല... ഞാന്‍ കൂട്ടുകാരിയോട് തിരക്കി...
അപ്പോഴും അവള്‍ പറഞ്ഞു "സൂക്ഷിക്കണം..."
ഇവള്‍ എന്താ ഈ ജ്യോതിശാസ്ത്ര വിഭാഗക്കാര്‍ പറയുമ്പോലെ ... എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഒരു "സൂക്ഷിക്കണം..." അതെന്താ അങ്ങനെ ??
ഞാന്‍ അവളെ നിര്‍ബന്ധിച്ചപ്പോള്‍ സത്യം പറഞ്ഞു...
"ആ കുട്ടിയും ഒരു ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണ്... ഞാനും വിവരം ഇന്നലെ ആണ് അറിഞ്ഞത്... നിന്നോട് എങ്ങനെ..പറയും എന്ന് ആലോചിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു..."
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു..."നീ കാര്യം പറയ്‌...? "
"അവളുടെ കാമുകന്‍ ഇപ്പൊ ലണ്ടനിലാണ്... അവനും ഒരു പ്രതികരണം ഇല്ലതിരിക്കുകയാണ്... അവന്‍ പ്രതികരിച്ചാല്‍ നീ പുറത്ത്... ഇല്ലേല്‍ .... നിനക്ക് പ്രതീക്ഷിക്കാം..."
എന്റെ ചുറ്റും പെട്ടന്ന് ഒരു പുക കൊണ്ട് മൂടുന്നപോലെ തോന്നി... അത് മറ്റൊന്നുമല്ല എന്നിലെ പ്രണയം കത്തിയമര്‍ന്നതാണ്.... സത്യത്തില്‍ എന്റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു ചെറിയ നീറ്റല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടു..
അത് നാമ്പിട്ട പ്രണയത്തിന്റെ അന്ത്യമാണ്... അതങ്ങനെ നീറി...നീറി....നീറി... പിന്നെ പതിയെപ്പതിയെ ആറിത്തുടങ്ങി...
മൂന്നു നാല് ദിവസം ഞാന്‍ ഉള്ളില്‍ വേദനയും പേറി നടന്നു... മറക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടും കഴിയുന്നില്ല.... ഒടുവില്‍ കൂട്ടുകാരി പറഞ്ഞു... അവന്‍ ഒരു ഗിഫ്റ്റ് പായ്ക്ക് അയച്ചു കൊടുത്തു... അതില്‍ വിലകൂടിയ പലതും ഉണ്ടായിരുന്നു...
എനിക്ക് ചിരിക്കാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ..."പെണ്ണ് ഒരുമ്പെട്ടാല്‍" എന്ന് പറഞ്ഞത് അന്വര്‍ത്ഥമായി .. പ്രണയത്തില്‍ മനം നൊന്തു ഭ്രാന്തനെപ്പോലെ നടക്കാന്‍ ഞാന്‍ തയ്യാറായിരുന്നില്ല... ഞാന്‍ വീണ്ടും കളത്തിലിറങ്ങി ആടിത്തുടങ്ങി...ഒരു നല്ല കോമാളിയെപ്പോലെ.. ഉള്ളിലെ നീറ്റല്‍ അപ്പോഴും എന്നെ കുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
അത് പോട്ടെ... ഒരു കറുത്ത അദ്ധ്യായം എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ കണ്ണടച്ചു..
ദിവസങ്ങളും ആഴ്ചകളും പെട്ടന്ന് കടന്നുപോയി... ഒരു ദിവസം എന്റെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരന്‍ എന്നോട് മൂവായിരം രൂപ കടം ചോദിച്ചു...
കൊടുത്തപ്പോള്‍ ചുമ്മാ ചോദിച്ചു.."എന്തിനാടാ?"
പറയാന്‍ അവനും മടിച്ചില്ല.. "ഡാ ഇന്നു രാത്രി ഞാന്‍ ഇവിടുത്തെ നക്ഷത്ര ഹോട്ടെലില്‍ ഉണ്ടാകും..." "എന്തോവാണ്...? വല്ല കിളികളും കുടുങ്ങിയോ..." അവന്റെ "അതെ" എന്നുള്ള തലയാട്ടല്‍ കണ്ടു ഞാന്‍ അമ്പരന്നു... പണ്ട് വന്ന കാലത്ത് പെണ്ണെന്നു വച്ചാല്‍ നാലുകിലോമീറ്റര്‍ തള്ളി നടന്നവനാണ്‌... ഇപ്പൊ ഹോട്ടല്‍ വരെ എത്തിനില്‍ക്കുന്നത്...
"സംഭവങ്ങളൊക്കെ എടുത്തിട്ടുണ്ടല്ലോ അല്ലേ... പിന്നെ തലേലാവരുത്..." ഞാന്‍ മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുത്തു...
"ഉം.. ഉം..വാങ്ങി.." അത് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അവനൊരു നാണം.. എനിക്ക് ചിരി വന്നു... ഒരു സംശയം പോലെ ഞാന്‍ തിരക്കി...
"എങ്ങനാടാ നിനക്ക് ഇതിനുള്ള ധൈര്യം കിട്ടുന്നെ..?" എന്റെ ചോദ്യം അവനു തടസ്സമായി... മുഖം ചുളിഞ്ഞു...
"ഇന്നു തന്നെ പറയണോ അളിയാ..." പൈസ കൊടുത്തത് ഞാന്‍ ആയതു കൊണ്ട് മാത്രം അവന്‍ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു... വേറെ ആരേലും ആണേല്‍ തെറി വിളിച്ചു ഓടിച്ചേനെ... "ശരി എന്നാ നീ വിട്ടോ അളിയാ..വന്നിട്ട് എല്ലാം വ്യക്തമായി പറയണം.." അവന്‍ തലയാട്ടി നടന്നു...
അവന്‍ ഒപ്പിച്ച പെണ്ണിനെ എനിക്കറിയാം ...
ഹോ... എന്തൊരു ചന്തം.. ആരായാലും ഒന്ന് നോക്കുന്ന പ്രകൃതം... മലയാളിയാണ്.... മിക്കവാറും മഞ്ഞച്ചുരിതാറില്‍ വരുന്നതുകൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ അവളെ "മിങ്ങിണി" എന്ന് വിളിക്കും.... കണ്ടാല്‍ ഭയങ്കര ഡീസെന്റ് ആണ്... എങ്ങനെയോ അവന്‍ അവളെ ഫ്രണ്ട് ആക്കിയെടുത്തു. അവളുടെ സംസാര ഭാഷ ഇംഗ്ലീഷിലാണ് , അതും സാധാരണ ഇംഗ്ലീഷ് അല്ല.. കടിച്ചാല്‍ പൊട്ടാത്ത ഇംഗ്ലീഷ് !!! ... കൂട്ടുകാരനും അതില്‍ മോശമല്ല... നാട്ടിന്‍ പുറത്തു ഗവണ്‍മെന്റ് സ്കൂളില്‍ ഉച്ചക്കഞ്ഞീം പച്ചവെള്ളോം കുടിച്ചു നടന്ന നമുക്കെന്തു ഇംഗ്ലീഷ്.ഓഫീസില്‍ പറയുന്നപാട് നമുക്കറിയാം.... അതുപോട്ടെ... ഒരിക്കല്‍ ഇവന്‍ അവളുടെ ചാറ്റ് ബോക്സ്‌ എനിക്ക് കാട്ടി തന്നിട്ടുണ്ട്... ഹോ.. !! അന്യായം... പിറ്റേന്ന് ലീവ് എടുത്തിരുന്നു വായിച്ചു തീര്‍ത്തു ഞാന്‍... ഒരിക്കല്‍ അവളെ ഞാന്‍ നേരിട്ട് കണ്ടു... അടുത്തേക്ക്‌ പോകാന്‍ ഒരു മടി... ചിലപ്പോള്‍ നിയന്ത്രണം വിട്ടാലോ... ഏയ് ... ഞാന്‍ അങ്ങനല്ല ...അങ്ങനെ ആവുകയുമില്ല....
എന്നാലും ചിലപ്പോ...?? ഞാന്‍ പോയില്ല...
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ എന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ വരുന്നു... ഞാന്‍ ഭയന്നു... എണീറ്റ്‌ പോയാലോ എന്നുപോലും തോന്നി... നോക്കുമ്പോള്‍ കൂട്ടുകാരനെ തേടി വന്നതാണ്..സത്യം പറഞ്ഞാന്‍ ആ നിമിഷങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ കണ്ണടച്ചാണ് ഇരുന്നത്... കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കിയാല്‍ ചാറ്റിലെ വരികള്‍ ഓര്‍മ്മ വരും... ഹോ...!! ഒടുവില്‍ അവളേം കൂട്ടി അവന്‍ പോയപ്പോഴാണ് എനിക്ക് സമാധാനമായത്..
അവന്‍ ഹോട്ടല്‍ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി......!! ഉദ്വേഗഭരിതമായ ഒരു രാത്രി...
രാത്രി സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ എനിക്ക് ഉറങ്ങാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല... എങ്കിലും കടിച്ചു പിടിച്ചു കിടന്നു... പിറ്റേന്ന് വന്ന കൂട്ടുകാരന്റെ മുഖം കണ്ടു ഞാന്‍ അമ്പരന്നു... പാവം വല്ലാത്ത ക്ഷീണമുണ്ട്... ഞാന്‍ അവനു കുടിക്കാന്‍ ചായ വാങ്ങിക്കൊടുത്തു... എന്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ടാവണം അവന്‍ പറഞ്ഞു..."വയ്യളിയാ പറയാനുള്ളത് എല്ലാം വിശദമായി ഒരു ഉറക്കം കഴിഞ്ഞു പറയാം..." അതെങ്ങനെ അവന് മനസ്സിലായി...? ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു..
പിന്നെ ചിന്തിച്ചപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി..." ഇതുവരെ ഞാന്‍ അവന് വെറുതെ ഒരു കപ്പലണ്ടി മുട്ടായിപോലും വാങ്ങിക്കൊടുത്തിട്ടില്ല..!!
അവന്‍ ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ അവനു മുന്നില്‍ ഞാന്‍ വളരെ ഗൌരവത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു...
"ഹോട്ടലില്‍ അടച്ച പണം എന്റെ കൈയ്യില്‍ നിന്നാണ് നീ വാങ്ങിയത് ... ആ നന്ദി നീ കാണിക്കണം .. "
ഇത്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ല.. പക്ഷെ എന്റെ നോട്ടത്തില്‍ അതുണ്ടായിരുന്നു... എന്തായാലും അവന്‍ വിശദമായി എന്നോടുപറഞ്ഞു തുടങ്ങി... എല്ലാം പറയാന്‍ ഏതാണ്ട് മുക്കാല്‍ മണിക്കൂര്‍ എടുത്തു... പറഞ്ഞു തീര്‍ന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വായും തുറന്നു ഇരിക്കുകയാണ്...
ഒറ്റ സംശയമേ ഞാന്‍ അവനോടു ചോദിച്ചുള്ളൂ..
"റൂമിലെ കണ്ണാടിയില്‍ ടവ്വല്‍ കൊണ്ട് മൂടാനും... നിന്റെ മൊബൈല്‍ ഫോണിന്റെ ബാറ്ററി ഊരി വയ്ക്കാനുമുള്ള അറിവ് അവള്‍ക്കു എങ്ങനെ കിട്ടി...?"
"അതു എനിക്കും പുതിയ അറിവാ അളിയാ..." അവന്റെ മറുപടി...
ഞാന്‍ അവനെ ഒന്നു താങ്ങി...
"അപ്പൊ അവള്‍ക്ക് ഇതൊരു പുതിയ സംഭവം അല്ല..."
"അവന്റെ മുഖം ഇരുണ്ടു കയറി..."
"എന്നാല്‍ ഞാനവളെ കൊല്ലും..."
ദൈവമേ രണ്ടുപേരുടെ ജീവിതം കൊണ്ടാണോ ഞാന്‍ കളിക്കുന്നത് ..?വിഷയം മാറ്റനെന്നോണം ഞാന്‍ രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചു ചോദിച്ചു...
"ഡാ ഇനിയെന്താ നിന്റെ പ്ലാന്‍..?"
"ഓ ഇനിയെന്ത് ...അടുത്തവള്‍..."
ഞാന്‍ അവനെ നോക്കി ഒന്നു ചിരിച്ചു... ഭാഗ്യവാന്‍...!!!!
ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചത് ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ കുറിച്ചാണ്... എന്തുറപ്പിലാണ് അവനോടൊപ്പം ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചത്...?
അവനോടു ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞ മറുപടി ഇതാണ്... "ഇതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ ട്രെന്റ് "
ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചത് ഇതാണ് ... വളരെ കാലമായി ഞാന്‍ ഒരു ഗേള്‍ ഫ്രണ്ട് നെ തേടി ഇറങ്ങിയിട്ട്... മരുന്നിനുപോലും ഒന്നിനെ കണി കാണാന്‍ കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ... കിട്ടിയതൊക്കെ അങ്ങനെ... ഇനിയെന്നാ....??
അങ്ങനിരിക്കുമ്പോള്‍ ദാ വരുന്നു ഒരുഗ്രന്‍ ചാന്‍സ്... ഓഫീസില്‍ നിന്നും ഓണ്‍സൈറ്റ്... ലിസ്റ്റ് വന്നു... ലിസ്റ്റില്‍ ഞാനുമുണ്ട്... ഈഓണ്‍ സൈറ്റ് എന്ന് പറഞ്ഞത് ദൂരത്തൊന്നും അല്ല ഇവടെ തൊട്ടടുത്ത് എറണാകുളം... എന്നാലും ജീവിതം കമ്പനിചിലവില്‍ ആയാല്‍ പണം ഒരുപാടു ലാഭിക്കാം.. പിന്നെ കുറേക്കാലം എറണാകുളം... മനസ്സില്‍ ബോസിന്റെ ബിസ്നുസ് വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞതോടെ ജോലിഭാരവും കൂടിത്തുടങ്ങി...
മനസ്സിലെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ക്ക് താല്‍ക്കാലിക വിരാമം...!
ആറു മാസം കഴിഞ്ഞു വന്നപ്പോള്‍ വലിയ മാറ്റങ്ങള്‍... ജോലിഭാരം കുറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പഴയ ചിന്തകളിലേക്ക് ഒരു ഓട്ട പ്രദക്ഷിണം നടത്തി... അതിനു വഴി ഒരുക്കിത്തന്നതും ആ പഴയ കൂട്ടുകാരന്‍ തന്നെ... അവനിപ്പോള്‍ പുതിയ മേച്ചിന്‍ പുറങ്ങള്‍ തേടുകയാണ്... അവനില്‍ നിന്നും പുതിയ പുതിയ വിവരങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ വീണ്ടും കറങ്ങിത്തുടങ്ങി.. വീണ്ടും പഴയ ഊര്‍ജ്ജം ഉള്‍ക്കൊണ്ടു...
അഞ്ചാം പടി...
വിപണന തന്ത്രങ്ങളില്‍ ആറുമാസം തല പുകച്ചതുകൊണ്ടാകാം ഞാന്‍ ഇത്തവണ വളരെ ബുദ്ധിപരമായി നീങ്ങി... കൂട്ടുകാരനുമായി കരാര്‍ വച്ചു.. സംഭവം ഇതാണ്...
"താന്‍ ഒരു പുതിയ കക്ഷിയുമായി സംസാരിച്ചോ... എന്റെ ഫോണ്‍ തരാം... അന്നന്നുള്ള വിവരങ്ങള്‍ നീ എന്നെ ധരിപ്പിക്കണം... നേരിട്ട് കാണുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഇടപെട്ടോളം..."
പകരമായി... ഞാന്‍ അവനു ഒഫെര്‍ ചെയ്തത് അവിടുത്തെ ടോപ്‌ ബാറിന്റെ ഏറ്റവും മുകളിലത്തെ നിലയില്‍ ഒരു സായാഹ്ന്നം.. അവന്‍ ഡീല്‍ ഉറപ്പിച്ചു..."ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പില്‍ ചതി പാടില്ല അത് എനിക്കും അവനും നന്നായി അറിയാം..."
ആറു ദിവസം രാത്രികളില്‍ ഞാന്‍ എന്റെ ഫോണ്‍ അവനു കൊടുത്തു... ആറാം ദിവസം അവന്‍ എനിക്ക് ഫോണ്‍ കൈമാറി... "അളിയാ ആള്‍ സിറ്റിയില്‍ ഉള്ള ടീം ആണ്.എന്റെ ഓഫീസില്‍ ഇന്റര്‍വ്യൂ നു വന്നപ്പോ നമ്പര്‍ പോക്കിയതാ... നേരിട്ട് കണ്ടാലേ കൂടുതല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ പറയാന്‍ പറ്റു എന്നാണ് പറയുന്നത്..."
"ഓക്കേ നേരിട്ട് കാണാം" .. ഞാന്‍ പറഞ്ഞു...
"ഈ ബുദ്ധി എന്തെ എനിക്ക് മുന്‍പൊന്നും തോന്നിയില്ല" എന്നോര്‍ത്തു ഞാന്‍ പരിതപിച്ചു... അവനുള്ള ചെലവ് ഞാന്‍ ഗംഭീരമായി നടത്തി...
പിറ്റേന്ന് വൈകുന്നേരം റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന് അടുത്തു വരാനാണ് പറഞ്ഞത്... വന്ന ശേഷം വിളിക്കണം അതാണ്‌ അവന്‍ പറഞ്ഞത്..
ഞാന്‍ വൈകീട്ട് പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് എത്തി... കുറേ നേരം വിളിച്ചിട്ടും ഒരു അനക്കവും ഇല്ല..
പണി കിട്ടിയോ വീണ്ടും...? ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു..
പെട്ടന്ന് ഒരു കാള്‍ തിരികെ വന്നു... അവളാണ്..!!
ഞാന്‍ സന്തോഷിച്ചു..
ഞാന്‍ ഫോണ്‍ എടുത്തു..
"ഹലോ..?"
"സോറി കേട്ടോ ഞാന്‍ അല്‍പ്പം തിരക്കില്‍ ആയിരുന്നു.. ഒരു ക്ളൈന്റിനെ അയക്കാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.."
"ഓ സാരമില്ല... "
"രണ്ടുപേര്‍ അവിടെ ഗേറ്റിനടുത്ത് നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടോ..? ഒരു ചുവപ്പ് ഷര്‍ട്ട് .."
ഞാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ അവര്‍ അവിടുണ്ട്.. എന്നെ കൈ കാണിക്കുകയും ചെയ്തു... ഞാനും കൈ കാണിച്ചു...
"ആ കണ്ടു.."
"അവരുടെ കൈയ്യില്‍ പണവും കൊടുത്തിട്ട് കൂടെ ഒരു ഓട്ടോയില്‍ കയറി വന്നോളു.."
"ഓട്ടോയോ..? പണമോ..? ആരാ അവര്‍..?"
"അതവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ.. നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞപോലെ ചെയ്യ്.."
എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു... ഞാന്‍ ഫോണ്‍ കട്ട ചെയ്തു...
പതിയെ ഞാന്‍ നടന്നു തുടങ്ങി... തിരിഞ്ഞു അവരെ നോക്കിയപ്പോള്‍ അവരില്‍ ഒരാള്‍ ഫോണില്‍ ആണ്... എനിക്ക് മനസ്സിലായി.. കൂട്ടുകാരന്‍ ചതിച്ചു... അവര്‍ എന്റെ പിന്നാലെ ഒരു ഓട്ടോയില്‍ വന്നു..
"ഹ.. വാക്ക് പറഞ്ഞിട്ട്...ഇപ്പൊ ഒരുമാതിരി... ഊ.. കാണിക്കുന്നോ...?"
പച്ചത്തെറി...
"എനിക്കറിയില്ല എന്നെ വിട്ടേക്ക്.." ഞാന്‍ പറഞ്ഞു..
"വിടാം താന്‍ വണ്ടിയിലോട്ടു കേറ്..."
അതും പറഞ്ഞ അവരെന്നെ വലിച്ചു അകത്തു കയറ്റി..
ഞാന്‍ ആകെ പേടിച്ചു...
"പൈസ എടുക്ക് ..." അവരില്‍ ഒരാള്‍ ആക്രോശിച്ചു...
"എന്തിന്.. ഞാന്‍ പോലീസിനെ വിളിക്കും.." ഞാന്‍ വിരട്ടി..
"വിളിക്ക് " എന്നായി അവര്‍...
ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു... പോലീസ് വന്നാല്‍, പെണ്ണ്കേസ് ആണ്... നാറും ... പണം കൊടുക്കാം ...
"എത്രയ.. റേറ്റ്.."
"ആയിരത്തി അഞ്ഞൂറ്..."
"അയ്യോ അതൊന്നും പറ്റത്തില്ല.."
ഒരടി... !! കരണത്ത്... ഒരു മിന്നല്‍ പിണര്‍ ഇടത്തുനിന്നും വലത്തോട്ടു പോയപോലെ തോന്നി......
കരച്ചില്‍ വന്നു... ഞാന്‍ വിതുമ്പിപ്പോയി...
"അയ്യോ പാവം.. എടുക്കെടാ മൈ... പൈസ.."
തെറ്റ് ആരുടെ ഭാഗത്താണ് എന്ന് എനിക്കറിയില്ല എന്നാലും ഒരുപാടു വേദന തോന്നി...
അടുത്ത എ.ടി.എം ഇല്‍ കയറി പണം എടുത്തു കൊടുത്തു..
ഒരു ചിരിയോടെ അവര്‍ അത് വാങ്ങി..
"വേണേല്‍ ഒന്ന് വന്നിട്ട് പൊക്കോ.." അവരില്‍ ഒരാള്‍ പറഞ്ഞു..
ഞാന്‍ അറിയാതെ തൊഴുതുപോയി...
"പ്ലീസ് എന്നെ വിട്ടേക്ക്.."
അവര്‍ പോയി... ഞാന്‍ തിരികെ എത്തി...
കൂട്ടുകാരന്‍ വന്ന ഉടനെ വിവരം തിരക്കി.. അവന്‍ എന്നോട് സോറി പറഞ്ഞു...
സ്ഥിരമായി ഓഫീസില്‍ ഇന്റര്‍വ്യൂനു വരുന്ന പിള്ളാരുടെ നമ്പര്‍ തപ്പിയെടുത്ത് അവരെ കറക്കി എടുക്കുന്നതറിഞ്ഞു അവിടത്തെ പിള്ളര്‍ അവനിട്ട് കൊടുത്ത പണി ആയിരുന്നു അത്... കിട്ടിയത് എനിക്കും...!!!
ഞാന്‍ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് കടന്നു പോയി...
കുറച്ചു പോയശേഷം ഒന്ന് നിന്നു..
എന്നിട് അവനോടായി പറഞ്ഞു...
"ഈ അടി നേരത്തെ കിട്ടിയിരുന്നേല്‍ ഞാന്‍ ഒരുപക്ഷെ കുറെക്കൂടെ നേരത്തെ കാര്യങ്ങള്‍ തിരിച്ചറിയുമായിരുന്നു..!!!"

IT'S ALL FATE

2010-04-25T11:22:00.000-07:00

Like everybody he also had an aim. In order to achieve that aim he started the journey leaving behind all his bonds and relations. He has carefully overcome most of the mud pits. He fell into one of the hidden mud holes since he didn't know it existed. He came out from the hole grabbing a small rope.
When he reached the shore he saw a light far away. With all of his strength he began to walk to the light. Keeping his tiredness inside he came near the light. For a moment he was happy. As he was reaching to grab the light somebody pushed him away and garbed the light and walked away with it.
He saw the face of the person in the light. The face was full of money. Weapons were in place of his arms and legs. He had nothing to say except that he murmured "Its all fate".
He continued his journey crossing many of the blockages in his path. He again reached a light. He looked around to see whether any body was watching him. There was nobody. As he was reaching to take the light somebody from behind knocked and gave him a letter. When he looked to see who was that, there was nobody. He opened the letter and read.
This was the content,

" Life is lost from the horse of your chariot.
The rest of the journey is with me.
So be ready to the new journey "
by the Creator.

Looking at the light with tears, he murmured "Its all faith".

ഒരു പെണ്‍കുട്ടി...

2009-12-01T21:36:00.000-08:00

ഈ പെണ്‍കുട്ടി നിങ്ങളില്‍ ഒരാളല്ല.
------------------------------------------

ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി ജീവിച്ചു തീര്‍ക്കുകയാണ് അവള്‍ തന്‍റെ ജീവിതം.ഇന്ന് അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ പ്രകാശം കുറവാണ്. പകലുറക്കം പതിവായിരിക്കുന്നു.നഗരത്തിലെ അസഹ്യമായചൂടില്‍ പലപ്പോഴും പിന്നോട്ട് നോക്കാറുണ്ട്.ജീവിതത്തില്‍ എവിടെയോക്കെയോ തെറ്റിയ താളാങ്ങള്‍ ... ഒന്നു കൂട്ടിചേര്‍ക്കാന്‍ അവള്‍ പലപ്പോഴും ശ്രമിച്ചിരുന്നു.ആര്‍ക്കാണ് തെറ്റിയത് ..?എവിടെ യാണ് തെറ്റിയത്..? ചോദ്യങ്ങള്‍ക്ക് ക്ഷാമം ഇല്ല...
നഗരത്തിലെ തിരക്കില്‍ നടന്നകലുന്ന ഭിക്ഷക്കാരി ഇടുപ്പിലിരുന്ന കുഞ്ഞിനു മുലപ്പാല്‍ കൊടുക്കുന്ന കാഴ്ച വേദനയോടെ അവള്‍ നോക്കിയിരുന്നു.. സ്വന്തം ചുണ്ടുകള്‍ ഒരു കാലത്ത് ആ മുലപ്പാലിനു വേണ്ടി കൊതിച്ചിരുന്നോ..? ഇന്നു കുടിക്കുന്ന വിലകൂടിയ മദ്യത്തെക്കാള്‍ എന്തു മാത്രം സുഖം കാണും അതിന്..

കത്തിയെരിയുന്ന തീ അവള്‍ക്കു മുന്നില്‍ ഇപ്പോഴും ഒരു ദുസ്വപ്നം പോലെ നില്‍പ്പുണ്ട്...
ആളിക്കത്തുന്ന അമ്മയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഒരു കൊച്ചു പാത്രത്തില്‍ ഇരുന്ന വെള്ളം ഒഴിച്ചപ്പോള്‍ കേട്ട.."ശ്.. ശ് ... ശബ്ദം "
ചോദ്യം ചെയ്യലിനായി വന്ന പോലീസുകാരന്റെ ആക്രോശം നിറഞ്ഞ ചോദ്യങ്ങള്‍...

കുട്ടിക്കാലത്ത് ഓടിനടന്ന കുന്നൂരിലെ വഴികള്‍ അവള്‍ ഇന്നും ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ട്. ആനി ആടി മാസത്തിലെ മഴ, ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ കുളിരുകോരും.. ഓരോ മഴത്തുള്ളിക്കും ഓരോ കഥകള്‍ ഉണ്ടാവും പറയാന്‍.. ഉണ്ടായകാലം മുതല്‍ പൊട്ടിച്ചിതറുന്ന കാലം വരെ പലപ്പോഴായി കണ്ടതും കേട്ടതും...

എന്നായിരുന്നു ഞാന്‍ അവളെ കണ്ടത്‌.. ? ഓര്‍മ്മ ശരിയാണെങ്കില്‍ ഒരു രാത്രി ആയിരിക്കണം.. അതെ, രാത്രിയിലാണ്.. തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്നും എറണാകുളത്തേക്കുള്ള ബസ്സ് യാത്രയില്‍.. മറക്കാന്‍ പാടില്ലാത്തതാണ്..എന്നാലും മറന്നു.. കണ്ട മാത്രയില്‍ അവള്‍ എന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു... കുട്ടിക്കാലത്തിലൂടെ ഒരു നിമഷം ഞാന്‍ പിന്നോട്ടോടി...
"മാനത്തുകണ്ണി" അതായിരുന്നു ഞാന്‍ അവളെ വിളിച്ചിരുന്ന ഇരട്ടപ്പേര്..
ബസില്‍ ഒരല്പം ശബ്ദത്തില്‍ ഞാന്‍ ചിരിച്ചു..അവള്‍ അത് കണ്ടിട്ടാവണം എന്നോട് ചോദിച്ചു..
"ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടോ...?"
ആ ചോദ്യം എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ പലവുരി ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.. മറവി പലപ്പോഴും എന്നെ കാണാക്കയങ്ങളില്‍ ചാടിച്ചിട്ടുണ്ട്.. ദാ വീണ്ടും ഒരിക്കല്‍ക്കൂടി..
പാറിപ്പറന്ന മുടി‌മായി അവള്‍ എന്‍റെ മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ആ മുഖം ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.. എന്‍റെ മറുപടി അവള്‍ക്ക്‌ വിഷയമല്ല.. അത് അവള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുമില്ല... അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല അവള്‍.. ഒരു പക്ഷെ ഞാന്‍ ഇത്രയും കാലം അന്വേഷിക്കാത്തതിന്റെ ദേഷ്യമാകുമോ ? അങ്ങനെ അന്വേഷിക്കാന്‍ ഞാന്‍ അവളുടെ ആരായിരുന്നു..?
ബസ്സ് കൊല്ലം കഴിഞ്ഞു... യാത്രക്കാരുടെ സംസാരം കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.. തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിലെ രണ്ടു യുവമിഥുനങ്ങള്‍ സംസാരിക്കുന്നത് എനിക്ക് കേള്‍ക്കാം... ആ ഭാഷ എനിക്ക് പുതിയതല്ല... എന്നാല്‍ രീതികള്‍ മാറിയിരിക്കുന്നു... ഇപ്പോഴുള്ളവര്‍ക്ക് ധൈര്യം ഒരല്പം കൂടുതലാണ് .. ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ... അവള്‍ ഫോണില്‍ ആരോടോ എന്തോ സംസാരിക്കുകയാണ്.. ഞാന്‍ അവളറിയാതെ അത് ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.. എന്തെല്ലാമോ ബിസിനസ്സ് വര്‍ത്തമാനങ്ങള്‍.. പോയി സംസാരിച്ചാലോ ...? ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ ഇതുപോലെ മടിച്ചിരുന്നു.. അതിന്റെ ഫലം...!! ന്യായങ്ങള്‍ പലതാണ്.. പക്ഷെ മനസിന്‍റെ തട്ടകത്തില്‍ അതിന്നും നീറ്റലോടെ നില്ക്കുന്നു...
അവളോട്‌ സംസാരിക്കണം.. ഒരു മടിയും കൂടാതെ.. കുറേ കാര്യങ്ങള്‍.. ഒരു തരത്തില്‍ അത് ഒരു ഏറ്റുപറച്ചിലാണ്... അവളോടല്ല എന്നോട്‌... എന്‍റെ മനസാക്ഷിയോട്‌... എവിടെ നിന്നു തുടങ്ങണം.. ഓര്‍മ്മകളില്‍ എവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടാവുമോ..? ഞാന്‍ ഓരോന്നായി ഓര്‍ത്തു തുടങ്ങി.. തുടക്കം മുതല്‍..

കുന്നൂര്‍ ഗ്രാമം... ചിറ്റാര്‍ പുഴ ഭൂമിക്കു മീതെ അഹങ്കാരത്തോടെ ശബ്ദിച്ചു ഒഴുകുന്നത്‌ ഇവിടെയാണ്.. പ്രകൃതി കനിഞ്ഞ പുണ്യം.. നാട്ടിന്‍പുറത്ത് ,നുണ കഥകള്‍ക്ക് സ്വര്‍ണ്ണപ്പണ്ടത്തോളം വിലയുള്ള കാലം.. വീടിന്റെ മുന്നിലുള്ള ഒരു വയല്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ പുഴയായി.. രാവിലത്തെ കുളി അവിടെയാണ്.. മുങ്ങാന്‍കുഴിയിടുമ്പോള്‍ വെള്ളത്തിനടിയില്‍ വെട്ടിച്ചുപോകുന്ന മീനുകളെ ആ കുഞ്ഞു കണ്ണുകള്‍ നോക്കിയിരുന്നത് അത്ഭുതത്തോടെയായിരുന്നു.. കഴുത്തില്‍ കെട്ടിയ തോര്‍ത്തില്‍ മീനുകള്‍ കുടുങ്ങുമ്പോള്‍ മാനത്ത്കണ്ണികളെ വെറുതെ വിടാന്‍ അവള്‍ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.. അല്ല ശഠിച്ചിരുന്നു ...!
അവളുടെ അച്ഛന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ ജീവനക്കാരനാണ്... വീടിനേക്കാള്‍ നാടിനെ സ്നേഹിച്ച... നാട്ടാരെ സ്നേഹിച്ച... ഒരു കമ്മ്യുണിസ്റ്റ്‌ ചിന്താഗതിക്കാരന്‍ ... അയാളേക്കാള്‍ എനിക്കിഷ്ടം അയാളുടെ വാക്കുകള്‍ ആയിരുന്നു...
"മാര്‍ക്സിസം-ലെനിനിസം, സ്റ്റാലിനിസം,ട്രോറ്റ്‌സ്കിസം,മാവോയിസം,ഹോക്സൈസം,ടിറ്റോയിസം " ഹൊ..!!. ഓരോന്നും ഓരോ കഥകളായി ആ നാവില്‍ നിന്നു വീഴുമ്പോള്‍ ഞരമ്പുകളില്‍ വല്ലാത്ത ഒരു ചോരത്തിളപ്പ്... ലെനിനും, മാവോയും എല്ലാം പലപ്പോഴും വാളേന്തിയ രാജാക്കന്മാരെപ്പോലെ തോന്നിയിരുന്നു.
നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടി ഉള്ള നാളുകളില്‍ അവളും അമ്മയും വീട്ടില്‍ വന്നു നില്ക്കും.. അമ്മയോട് പലപ്പോഴും അവളുടെ അമ്മ ദുഃഖം പറയുന്നതു പലവട്ടം ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.. "ഉണ്ണാനും ഉടുക്കാനും ഉണ്ടായിട്ട് എന്തിനാ..? കേറിക്കെടക്കാന്‍ സ്വന്തമായിട്ട് ഒരു വീട്... അതേ ഞാന്‍ ചോദിച്ചുള്ളൂ.. നാട്ടാരെ സഹായിക്കണ നേരം ഒന്നു വീട്ടിലോട്ടു നോക്കിയാല്‍ എന്താ..? ഒരു പെണ്ണ് വളര്‍ന്നു വരുന്നുണ്ട് അവള്‍ക്കായിട്ട് എന്തേലും വേണ്ടെ.. ചോദിച്ചാല്‍ അപ്പൊ വീട് വിട്ടു ഇറങ്ങും.. പിന്നെ രാത്രി വന്നാലായി.."
ഞാനും ചിന്തിച്ചു.. അവളും, ഞാനും വളര്‍ന്നിരിക്കിന്നു... അവളുടെ വീട്ടില്‍ നടന്ന ചടങ്ങ് കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോള്‍ അമ്മ എന്നോട് പറഞ്ഞതു ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു.. "ഇനി വല്യ കളിയൊന്നും വേണ്ടാട്ടോ.."
പിന്നെ ഞാന്‍ ഒറ്റക്കായി .. അവളുടെ മുഖത്തെ നാണം എന്നെ വല്ലാതെ അലോസരപ്പെടുത്തി.. ഇന്നലെ കണ്ട അവളല്ല... ഇന്നവള്‍ക്ക്‌ വ്യക്തമായ മാറ്റം... എനിക്കത് ചോദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു... എന്തോ അന്ന് തുടങ്ങിയതാണ്‌ ഒരു തരം ചമ്മല്‍... ഒരു പക്ഷെ അതാവും എന്നിലുണ്ടായ മാറ്റം..
ഗണപതി ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാരി അപ്രതീക്ഷിതമായി ആത്മഹത്യ ചെയ്ത സംഭവം നാടിനെ നടുക്കിയത് വളരെ പെട്ടന്ന് ആയിരുന്നു.. ക്ഷേത്രത്തിലെ തിരുവാഭരണം മോഷണം പോയപ്പോള്‍ ആര്‍ക്കോ തോന്നിയ സംശയം.. പാവം മദ്യപിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ആ മനുഷ്യന്‍ വിഷം കഴിക്കാന്‍ ആദ്യവും അവസാനവുമായി മദ്യപിച്ചു.. ഞാന്‍ ആ വീട്ടില്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ അയാളുടെ മകന്‍ ചുവരും നോക്കി ഇരിപ്പാണ്.. ആ കവിളിലൂടെ അവന്‍ ഒഴുക്കുന്ന കണ്ണീര്‍ മൂന്നു മനുഷ്യ ജന്മങ്ങളെ ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള തീരുമാനം ആയിരുന്നു.. നാളുകള്‍ക്ക്‌ ശേഷം ഞാന്‍ അവനെ വീണ്ടും കണ്ടു.. അവന്‍റെ വാക്കുകളില്‍ വല്ലാത്ത മാറ്റം... അവനോടു സംസാരിക്കാന്‍ പഴയപോലെ ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം കിട്ടുന്നില്ല.. എവടെയെല്ലാമോ കെട്ടിയിട്ട അവസ്ഥ... അലങ്കാര വാക്കുകളുടെ അസഹ്യമായ പ്രയോഗം.. ഞാന്‍ തികച്ചും അന്ധാളിച്ചു പോയി..

ഓണക്കാലങ്ങളില്‍ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞാല്‍ അച്ഛന്‍റെ വക ഒരു ഓണപ്പന്ത്‌, അത് വീട്ടില്‍ പതിവാണ്.. എനിക്കും അവള്‍ക്കും ഓരോന്ന്‍ ... ഇത്തവണ ഞാന്‍ തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടു... എന്നോട് കളിക്കാന്‍ അവള്‍ക്ക്‌ കഴിയില്ലത്രേ... അതെന്തു ന്യായം.. ഞാന്‍ അവളോട്‌ പിണങ്ങി... തരം കിട്ടുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അവളെ കളിയാക്കി വിളിച്ചു.."മാനത്തുകണ്ണീ "... വിളി അസഹ്യമായപ്പോള്‍ അവള്‍ അമ്മയോട് പരാതിപ്പെട്ടു ... എനിക്ക് ദേഷ്യം കൂടിയതേ ഉള്ളു‌... പിന്നെയുള്ള വിളികള്‍ ഒളിഞ്ഞു നിന്നായി.. ഒടുവില്‍ അമ്മയുടെ വക തവിക്കണയ്ക്ക് അടിയും ഉള്ളില്‍ തട്ടിയ ശകാരവും..ഒരു തരത്തില്‍ ഞാന്‍ തികച്ചും ഒറ്റപ്പെട്ടു തുടങ്ങി..

അവളില്ലാത്ത ലോകം... ഞാന്‍ ശീലിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.. കളിക്കാന്‍.. പഠിക്കാന്‍... അങ്ങനെ ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ലോകം.. അവള്‍ പഠിക്കാന്‍ മിടുക്കി ആയിരുന്നു.. ഞാന്‍ എന്ന പഴയ കളിക്കൂട്ടുകാരനെ അവള്‍ മറന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു.. പതിയെ എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ നിന്നും ആ ചിത്രം മാഞ്ഞു തുടങ്ങി..
നഷ്ട പ്രണയത്തിന്റെ തീരാവേദനയും പേറി നടക്കുന്ന വിരഹ കാമുകന്മാരെ ഞാന്‍ കോളേജില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ പെട്ടന്ന് ചിരി പൊട്ടി. കമ്മ്യൂണിസം ഇല്ലാത്ത കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരെ ഞാന്‍ അവിടെ കണ്ടു. പതിയെ എന്നിലുണ്ടായിരുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരനും എന്‍റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഒതുങ്ങിക്കൂടി..
കോളേജ് ജീവിതം എന്നെ ശരിക്കും ഒരു മനുഷ്യനാക്കി.. നാട്ടിലേക്ക് എഴുതുന്ന കത്തുകളില്‍ പലതിലും അവളെ പറ്റി ചോദിക്കാന്‍ ഞാന്‍ മറന്നു.. ആ മറവി ഒടുവില്‍ എന്‍റെ സിരകളിലൂടെ തലച്ചോറിനെയും ബാധിച്ചു..
നഗരത്തെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അറിയാത്ത പലതും ഞാന്‍ ശീലിച്ചു തുടങ്ങി.. ഉപയോഗിക്കില്ല എന്ന് ജീവിതത്തില്‍ ഉറപ്പിച്ചിരുന്ന പലതും ഒരു ശാപം പോലെ എന്നെ കീഴടക്കി.. നാട്ടിലേക്കുള്ള യാത്ര കുറഞ്ഞു.. വീട്ടില്‍ നിന്നും ആള്‍ വന്നവിവരം ഹോസ്റ്റലിലെ വാച്ചര്‍ പറഞ്ഞു ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു.. ഒരു താല്പര്യമില്ലായ്മ.. എന്‍റെ വീടിനേക്കാള്‍ ഞാന്‍ കോളനികളിലെ ഇടുങ്ങിയ വീടുകളെയും കുടുസുമുറിയിലെ വിയര്‍പ്പിന്റെ ഗന്ധമുള്ള കിടക്കകളെയും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങി... സ്വരുക്കൂട്ടിയ പണം ഒഴുകിപ്പോകുന്നത് ഞരമ്പുകള്‍ക്കുള്ളിലെ ത്രസിപ്പിക്കുന്ന സുഖവും പേറി ഞാന്‍ നോക്കിനിന്നു..
അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു വാര്‍ത്ത... നാട്ടിലെ ഏതോ ബന്ധു ആത്മഹത്യ ചെയ്തു.!! വാച്ചര്‍ ഇതു പറയുമ്പോള്‍ അറിയാനുള്ള ഒരു ആകാംക്ഷ കൊണ്ട് ഞാന്‍ യാത്ര തിരിച്ചു..
നാട്ടില്‍ ചെന്നിറങ്ങിയപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത ഒരു ഗന്ധം .. എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞു .. മണിക്കൂറുകള്‍ നീണ്ട യാത്ര എന്നെ വല്ലാതെ ചിന്തിപ്പിച്ചു.. നാടിന്‍റെ മണം എന്നിലെ ശേഷിച്ച നന്മയെ ഉണര്‍ത്തിയിരിക്കണം..
ഓര്‍മ്മകളുടെ കടന്നുകയറ്റം വീണ്ടും..മരിച്ചത് എന്‍റെ പഴയ കളിക്കൂട്ടുകാരിയുടെ അമ്മ.. പിറ്റേന്ന് ഞാന്‍ അവിടെ എത്തുമ്പോള്‍ ആ മുഖത്ത്‌ നോക്കാനേ തോന്നിയില്ല.. ഒരു കുറ്റബോധം... ഒടുവില്‍ അതൊരു നീറ്റലായി.. കര്‍മ്മങ്ങള്‍ക്കായി അവള്‍ പുറത്തേക്ക് വന്ന നേരത്ത് എപ്പോഴോ ഞാന്‍ അവളെ കണ്ടു..
കറുത്ത് കരിവാളിച്ച മുഖം.. ഞാന്‍ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.. "എന്ത് പറ്റി ആ കുട്ടിയുടെ മുഖത്ത്?" ഞാന്‍ അടുത്ത് നിന്ന ആളോടു തിരക്കി.. "ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ലെ..? കുട്ടികളേം കൂട്ടി മരിക്കാന്‍ നിന്നതാ.. കുട്ടികള്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു..
എനിക്ക് അപ്പോള്‍ തോന്നിയ വികാരം എന്തായിരുന്നു.. അവളോട് എന്തെങ്കിലും പറയണം എന്ന് എന്‍റെ ഉള്‍മനസ്സു പറഞ്ഞു.. ശരീരത്തിന് മടി.. ഒരുതരത്തില്‍ അപഹര്‍ഷതാ ബോധം എന്നുപറയാം.. എന്‍റെ രണ്ടു വാക്കില്‍ എന്തിരിക്കുന്നു..?
അവള്‍ എന്നെ അന്വേഷിച്ചു എന്ന് അമ്മ വന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ സര്‍വ്വ ഊര്‍ജവും എടുത്തു പോകാന്‍ ശ്രമിച്ചു.. ഞരമ്പുകള്‍ക്കുള്ളിലെ ഞാന്‍ അറിയാത്ത ഒരു ശക്തി, എന്നെ മയക്കത്തിലേക്ക് തള്ളി വിട്ടു..

മായിക ലോകത്തെ വിസ്ഫോടനങ്ങള്‍ എന്നെ എവിടെല്ലമോ എത്തിച്ച കാലം.. എല്ലാം മറന്നു ഞാന്‍ സഞ്ചരിച്ച വഴികളില്‍ പലപ്പോഴും അവള്‍ കടന്നു വന്നിരുന്നു .. ഒരു ഓര്‍മ്മപോലെ.. ഒരു നിമഷം ആ പാല്‍പുഞ്ചിരി ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നു.. മറ്റുപലര്‍ക്കും അത് കാണുന്നില്ല എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഞാന്‍ അത് കാര്യമായെടുത്തില്ല..
പിന്നെ പിന്നെ പലരെയും ഞാന്‍ കണ്ടുതുടങ്ങി.. ആര്ക്കും കാണാനാവാത്ത ഒരു ലോകം.. എപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ ആശുപത്രിയുടെ സെല്ലിനുള്ളില്‍ അടയ്ക്കപ്പെട്ടത്‌..?
കാഴ്ചയിലെ പലരോടും സംസാരം കൂടിയപ്പോള്‍ നാട്ടുകാരും വീട്ടുകാരും ചേര്‍ന്നു ചെയ്തതാണ്.. പിന്നീടാണ് അറിഞ്ഞത് കെണി വച്ചാ‌ണ് എന്നെ പിടിച്ചതെന്ന്.. അവര്‍ക്കറിയില്ലല്ലോ എന്‍റെ അവസ്ഥ...
വൈദ്യരുടെ കയ്പ്പുള്ള കഷായം.. കാഞ്ഞിരക്കുരു അരച്ച് തന്നപോലെ ഉണ്ട്.ബോധ മണ്ഡലത്തിലെ കാര്യങ്ങള്‍ മൊത്തത്തില്‍ അഴിച്ചു കളഞ്ഞു .. ഒരു പുനര്‍ജ്ജന്മം.. അതില്‍ ഞാന്‍ ആദ്യം തിരക്കിയത് അവളെ ആയിരുന്നു..
ഏതോ വലിയ പഠന കാര്യത്തിനായി അവള്‍ കല്‍ക്കട്ടയിലേക്ക് പോയി..
എനിക്ക് തരാന്‍ അമ്മയുടെ കയ്യില്‍ ഒരു കത്തും കൊടുത്തിട്ടാണ്പോയത്..മാസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷംഎന്‍റെ മുറിയില്‍ നിന്നുംഎനിക്ക് ആ കത്ത് കിട്ടി. അത് ഞാന്‍ വായിക്കാന്‍ നിന്നില്ല... എന്നിലെ ആ മുഖം ഞാന്‍ ഇന്നും വെറുക്കുന്നു.. അത് വായിക്കാതിരിക്കാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്താണ്..??
ഇന്നും എനിക്ക് അതിന് ഒരു ഉത്തരം കിട്ടിയില്ല..

ജീവിക്കാന്‍ പാടു പെടുന്ന സമയം.. സിനിമ രക്തത്തില്‍ കലര്‍ന്നതോടെ എന്‍റെ ചിന്തകള്‍ക്കും മാറ്റം വന്നു തുടങ്ങി.. മനസ്സില്‍ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചവ ഓര്‍ത്ത് ഞാന്‍ പലവട്ടം എഴുതാനിരുന്നു... എഴുത്തിനു ഒരു ചട്ടക്കൂട് ഉണ്ട്.. വായനക്കാരന്റെ ഇഷ്ടത്തിനോത്ത് കഥാകൃത്ത് സഞ്ചരിക്കണം.. അല്ലെങ്കില്‍ വായനക്കാരന്‍ കഥാകൃത്ത് ചിന്തിക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കണം.. രണ്ടാമത്തേത് കഷ്ടമാണ്.. പലതും എഴുതി.. നല്ലത് എന്ന് തോന്നിയവ ആരെയും കാട്ടിയില്ല. സൂക്ഷിച്ചു വച്ചു... ഒരുവിധം കൊള്ളാം എന്നുതോന്നിയവ പലരോടും പറഞ്ഞു.. "സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ വില്‍ക്കുക.. " ഓരോ കഥാകൃത്ത്ന്റെയും ആപ്തവാക്യം.. ഞാനും ശ്രമിച്ചു നോക്കി.. വില്‍ക്കാനായ്‌ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ തേടിയപ്പോള്‍ കണ്ടത് മുഴുവനും അവളായിരുന്നു.. അവളെ വില്‍ക്കുക...!! ഞാന്‍ സ്വയം പുശ്ചിച്ചു..
ഏല്‍പ്പിച്ച ജോലികള്‍ കൃത്യമായി ചെയ്യുന്ന ഒരു കമ്പനിയില്‍ ജോലിനോക്കിയപ്പോള്‍ എഴുത്ത് വിടേണ്ടിവന്നു.. എഴുത്തിന്റെ നിര്‍മ്മലാനുഭൂതി എന്നില്‍ നിന്നും അകന്നുതുടങ്ങി.പകരം ബിസിനസ്സ് വാര്‍ത്തകളും മാനേജരുടെ ആക്രോശം നിറഞ്ഞ വാക്കുകളും പച്ചയായ നുണകളും... ഒരിക്കല്‍ എപ്പോഴോ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു, എന്‍റെ നാട്ടുകാര്‍ ഇതിലും എത്രയോ ഭേദം... കമ്പനി ജോലി വെറുത്തു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ അത് വിട്ടാലോ എന്ന് ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു.. ചില ചെലവുകള്‍ ആ തീരുമാനത്തില്‍ നിന്നും എന്നെ പിന്തിരിപ്പിച്ചു..
രാമായണമാസം ഞാന്‍ താമസിച്ചിരുന്ന വാടക വീട്ടിനടുത്ത് ക്ഷേത്രത്തില്‍ വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ രാമായണ പാരായണം ഉണ്ടായിരുന്നു.. നഗരങ്ങളില്‍ അവശേഷിച്ച വയസ്സരായ ആള്‍ക്കാരുടെ ശ്രമം.. പുതിയ തലമുറ വല്ലാതെ മാറിയിരിക്കുന്നു.. "എല്ലാം എളുപ്പത്തില്‍.." അതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ നയം.. ഞാനും ഇപ്പോള്‍ അതിലൊരു കണ്ണിയാണ്.. വയസ്സായ ആള്‍ക്കാര്‍ അവിടെ വരുന്ന ഓരോരുത്തരെയും നോക്കുന്നുണ്ട്.. ആര്‍ക്കും താല്‍പ്പര്യമില്ല.. ഞാന്‍ വായിക്കാന്‍ തയ്യാറാണ്.. കുട്ടിക്കാലത്ത് അമ്മ എന്നെ നിര്‍ബന്ധിപ്പിച്ചു വായിപ്പിക്കുമായിരുന്നു.. ആ ദിവസങ്ങളില്‍ ഭജനമഠത്തില്‍ വായിക്കാന്‍ ഒരുപാടു പേരുണ്ട്.. നാട്ടിലെ, കപ്പലില്‍ ജോലി ഉള്ള ആരോ കൊണ്ടു വന്ന മൈക്കും പഴയ മോഡല്‍ ഉച്ചഭാഷിണിയും.. അതിനുമുന്നിലെ വായനയ്ക്കായുള്ള ഒരു വലിയ നിര ഇന്നും എനിക്ക് ഓര്‍മ്മയുണ്ട്..
വായനയുടെ അവസാന ദിവസം ആഹോരാത്ര പാരായണം ആണ്.. ഞാന്‍ രാത്രിക്ക് ശേഷം പോകുമായിരുന്നു... വായിക്കുന്നതിലും ശ്രദ്ധ മുന്നിലിരിക്കുന്ന കരിപ്പെട്ടി തിന്നു തീര്‍ക്കുന്നതിലായിരുന്നു..
രാവിലെ കിട്ടിയിരുന്ന അവിലും പൊരിയും പഴവും..ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ ഇന്നും കൊതിയൂറുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍..
"സകല ശുക കുല വിമലതിലകിത കളേബര, സാരസ്യ പീയുഷ സാരസര്‍വസ്വമെ.. കഥയ മമ കഥയ മമ കഥകളതി സാദരം.. കാകുല്‍സ്ഥ ലീലകള്‍ കേട്ടാല്‍ മതി വരാ.. "
ജീവിതത്തിന്‍റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍ തുലനം ചെയ്ത ഇത്രയും നല്ല കാവ്യം ഞാന്‍ വായിച്ചിട്ടില്ല. രാമന്‍ ഉത്തമന്‍ ആണെങ്കില്‍ രാവണന്‍ അധമനാണ്.. രാവണനിഗ്രഹം മോക്ഷപ്രാപ്തി ആണ്.. ശാപമോക്ഷം.. !!
എന്‍റെ തെറ്റുകള്‍ക്ക് ഇനി എന്നാണു ഒരു മോക്ഷം കിട്ടുക... ചെയ്തു കൂട്ടിയ പാപങ്ങള്‍ക്ക്‌ പരിഹാരം തേടി ഞാന്‍ ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ എന്നും മുന്നില്‍ വരുന്ന ചില രൂപങ്ങള്‍ ഉണ്ട്.. അതിലൊന്ന് അവളുടെ മുഖം ആയിരുന്നു.. ഞാന്‍ അവളോട്‌ ചെയ്തത് പാപമല്ല... ഞാന്‍ അവള്‍ക്ക് സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ കൊടുത്തിട്ടില്ല..
ഞാന്‍ അവളെ ഒരു വാക്കിന്റെ മുന കൊണ്ടുപോലും നോവിച്ചിട്ടില്ല.. എങ്കിലും എന്‍റെ ഉള്‍മനസ്സില്‍ ഞാന്‍ അറിയാത്ത കുറ്റബോധം.. വളരെ പെട്ടന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.. അവളോട്‌ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നത്.. പ്രണയമാണ്.. ആ നൊമ്പരം എനിക്ക് പലപ്പോഴും അവളെ അറിയിക്കാനായില്ല..
എന്നോ അവളെത്തേടി ഞാന്‍ കല്‍ക്കട്ടയിലേക്ക് പോയി.. നഗരവീഥികളില്‍ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ കെട്ടിടസമുച്ചയങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഒരു ചെറിയ ഫ്ലാറ്റില്‍ അവളെ ഞാന്‍ കണ്ടു.. തികഞ്ഞ ഒരു വീട്ടമ്മ.. എന്നെ കാണാതിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു.. അവളുടെ മധുരമായ പ്രതികാരം.!! എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു അവള്‍ക്ക്.? ഒന്നാലോചിച്ചാല്‍ അവള്‍ ചെയ്തതിലും ന്യായം ഉണ്ട്.. എങ്കിലും ഉള്ളില്‍ വല്ലാത്ത ഒരു അസ്വസ്ഥത... ഒടുവില്‍ ചന്ത മൈതാനിയുടെ ഒരു വക്കിലിരുന്നു ഉറക്കെ കരഞ്ഞു,..
നാട്ടിലേക്ക് തിരികെ വരാന്‍ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ല.. എവിടെയെല്ലാമോ അലഞ്ഞു.. ഒടുവില്‍ വിശപ്പ് സഹിക്കാതെ വീണ്ടും നാട്ടിലേക്ക്..
ചാറ്റല്‍ മഴ, ബസിന്റെ ജനാലയിലൂടെ വെള്ളത്തുള്ളികള്‍ മുഖത്ത് വീണപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഉണര്‍ന്നു.. നാട്ടിലെ ഇടവഴികളില്‍ മഴക്കാലത്ത് കേള്‍ക്കാറുള്ള ചീവിടുകളുടെ ശബ്ദം എന്‍റെ ഓര്‍മ്മയില്‍ തെളിഞ്ഞു..അവള്‍ ഇപ്പോഴും ഫോണിനു മുന്നിലാണ്.. ബസിലെ ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ എനിക്ക് അവളുടെ കൃഷ്ണമണി കാണാം.പലപ്പോഴും എന്നെ നോക്കുന്ന ആ കൃഷ്ണമണിയെ ഞാന്‍ കൌതുകത്തോടെ നോക്കി..
കഴിക്കാനായി ബസ്സ് നിറുത്തിയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ രണ്ടും കല്‍പ്പിച്ചു അവളോട്‌ തിരക്കി.. കഴിച്ചോ?? അവള്‍ അത് പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല.. എങ്കിലും മറുപടി കിട്ടി.. "കഴിക്കാം." ഹോട്ടലില്‍ ഞാനും അവളും ഇരുന്നു.. അവളുടെ ചുണ്ടുകള്‍ വിറയ്ക്കുന്നത് എനിക്ക് കാണാം.
"ഇപ്പൊ എവിടാ ?" ചോദ്യം അവളുടേതായിരുന്നു.. എവിടെ എന്ന് പറയണം.. ഞാന്‍ ഓര്ത്തു.. "ഞാന്‍.." മറുപടി ഒന്നും വന്നില്ല.. "മാമനും മാമിയും എന്ത് പറയുന്നു.?". വീണ്ടു ചോദ്യം.. അപ്പോള്‍ എനിക്കും ഒരല്‍പം ധൈര്യം കിട്ടി.. സത്യത്തില്‍ ഞാന്‍ അവളുടെ പൂര്‍വ കാമുകന്‍ എന്ന ചിന്തയില്‍ ആയിരുന്നതിനാല്‍ ആവണം എനിക്ക് ഉത്തരം മുട്ടിയത്‌.. ഇപ്പൊ അവള്‍ എന്‍റെ ബന്ധു എന്ന സത്യവും ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നു.. എനിക്ക് ഭയം തോന്നിയില്ല... അവളോട്‌ ഞാന്‍ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.. ഒരുപാടു കാര്യങ്ങള്‍.. മനസ്സില്‍ കൂട്ടി വച്ചിരുന്ന ഒരു വലിയ ഭാരം ഞാന്‍ പതിയെ ഇറക്കി വച്ചു തുടങ്ങി.. ഹൊ.. എന്തൊരാശ്വാസം..
എല്ലാം അവള്‍ കേട്ടു.. ആ മുകത് നേര്ത്ത ഒരു ചിരി ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു.. എല്ലാം വളരെ ലാഘവത്തോടെ അവള്‍ കണ്ടിരിക്കുന്നു.. ഒരല്പം എനിക്ക് ചളിപ്പ്‌ തോന്നി.. എങ്കിലും ഞാന്‍ അവളില്‍ നിന്നും മറുപടി പ്രതീക്ഷിച്ചു..
അവള്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി..
"ഈ മാനത്തുകണ്ണി പതിനാലാം വയസ്സില്‍ മാനസികമായി മരിച്ചു.." എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.. അവള്‍ ബാഗില്‍ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഒരു കോപ്പ മദ്യം എടുത്ത് ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് ഗ്ലാസ്സില്‍ ഒഴിച്ചു.. ഞാന്‍ ശരിക്കും അന്തിച്ചു പോയി.. അവള്‍ എന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. ഞാന്‍ ചിരി വരുത്തി ചിരിച്ചു..
"എന്‍റെ അമ്മ എന്നെ വിട്ടു പോകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അടുത്തുണ്ടായിരുന്നു.. കൂടെപ്പോകാന്‍ ഞാനും ഒരുങ്ങിയതാണ്.. ജീവിക്കാനുള്ള കൊതി.. ആ പ്രായത്തില്‍ എനിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ലായിരുന്നു.. അച്ഛന്റെ അനുജന്‍ കൊച്ചിച്ചന്‍ അല്ലേ? എന്നെ മകളെപ്പോലെ കാണെന്ടതല്ലെ? പലപ്പോഴും അമ്മ അച്ഛനോട് വീട് മാറിത്താമാസിക്കാന്‍ പറഞ്ഞത് ആ മനുഷ്യനെ ഭയന്നിട്ടയിരുന്നു.. തലയില്‍ കയറിയ കഞ്ചാവ് അയാളിലെ രാക്ഷസനെ ഉണര്‍ത്തി.. നിര്‍ബന്ധപൂര്‍വ്വം എന്നെ കഞ്ചാവ് വലിപ്പിച്ചു.. പിന്നെ ഞാന്‍ ഉണര്‍ന്നത് അമ്മയുടെ കത്തുന്ന ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് ഏറ്റിട്ടായിരുന്നു.. വിവരം അറിഞ്ഞ അച്ഛന്‍ നാടുവിട്ടത് നാണക്കേട്‌ സഹിക്കാതെയാണ്.. കല്‍ക്കത്തയില്‍ എത്തിയ അച്ഛന്‍ തികച്ചും മാറിപ്പോയി.. വേദന മാറ്റാന്‍ മദ്യത്തോളം ശക്തി മറ്റൊന്നിനും ഇല്ലെന്ന സത്യം അച്ഛനാണ് പഠിപ്പിച്ചത്.. പലപ്പോഴും പട്ടിണി ആയിരുന്നു.. ആരെല്ലാമോ വീട്ടില്‍ വരും.. എന്നെ കാണാന്‍ വരുന്നവര്‍ ആദ്യം അച്ഛനെ കാണും.. പതിയെ എനിക്ക് വേണ്ടി അവര്‍ തമ്മില്‍ തല്ലി തുടങ്ങി.. ഞാന്‍ തീര്‍ത്തും തകര്‍ന്നുപോയി.. എണീക്കാന്‍ വയ്യ.. ഒന്നനങ്ങാന്‍ വയ്യ.. വല്ലാത്ത വേദന.. അച്ഛന്റെ മുന്നില്‍ ഇഴഞ്ഞെത്തിയ ഞാന്‍ അര്‍ദ്ധനഗ്നയായിരുന്നു.. മദ്യം തലയ്ക്കു പിടിച്ച അച്ഛനും.. ഒടുവില്‍ !!! അവള്‍ അത് പറയുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ അറിയാതെ എണീറ്റ്‌ പോയി.. "ഹൊ.."
അവള്‍ വീണ്ടും കുപ്പിയിലെ മദ്യം ആര്‍ത്തിയോടെ കഴിച്ചു.. ആ കണ്ണുകളില്‍ തീ പാറുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടു..
ഞാന്‍ പറയാന്‍ ബാക്കി വച്ച ആശ്വാസ വാക്കുകള്‍ എന്‍റെ വിഷമം പോലും തീര്‍ത്തില്ല... അവള്‍ ഈശ്വരാ.. ഒരു വിളി ഞാന്‍ അന്ന് വിളിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍.. ഞാന്‍ സ്വയം ശപിച്ചു..
മദ്യം കുടിച്ചു നിറുത്തിയ ഇടവേളയില്‍ അവള്‍ വീണ്ടും പറഞ്ഞു.."അച്ഛന്റെ ആത്മഹത്യ ഞാന്‍ കണ്ടു നിന്നു.. വിലപേശാനെത്തിയ കഴുകന്‍ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ മുന്നില്‍ ഞാന്‍ സ്വാദിഷ്ടമായ അത്താഴം വിളമ്പി.. ഇന്നു അവര്ക്കു ഞാന്‍ പ്രിയപ്പെട്ടവളാണ്.. എന്നെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ ഒരാളല്ല ഇപ്പോള്‍ ഒരുപാടു പേരുണ്ട്.. ഒരു വിളിപ്പാടകലെ.. "
അത് എനിക്ക് തന്ന ഒരു താക്കീത് ആയിരുന്നു.. അവള്‍ ഇന്നു ലോകം ഒരുപാടു കണ്ടിരിക്കുന്നു.. ഞാന്‍ വല്ലാതെ ഭയപ്പെട്ടു.. എറണാകുളത്തെ ഫ്ലാറ്റില്‍ അവളെ എത്തിക്കുമ്പോള്‍ അവളുടെ ബോധം നന്നെ നശിച്ചിരുന്നു.. അവളെ സ്വീകരിക്കാന്‍ വന്നവര്‍ എന്‍റെ കയ്യില്‍ നിന്നും അവളുടെ ബാഗും അവളെയും വാങ്ങി.. അവര്‍ നടന്നകന്നു അവളെയും കൊണ്ട്.. ആ മനുഷ്യന്റെ തോളില്‍ ചാരിക്കിടന്ന അവള്‍ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു... എനിക്ക് അവളെ വേണം... ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.. അവര്‍ നാലഞ്ചുപേര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചു നോക്കി... ഓര്മ്മ വീണ നിമിഷം ഞാന്‍ ഏതോ ആശുപത്രിയില്‍ ആയിരുന്നു.. പലവട്ടം പലയിടത്തും ഞാന്‍ അവളെ തേടി നടന്നു.. ഓര്‍മ്മകളുടെ ആ നല്ല നാളുകള്‍ സമ്മാനിച്ച മാനത്തുകണ്ണിയെയും തേടി....

അവസാന നിമിഷങ്ങള്‍ .....

2009-02-17T09:20:00.000-08:00

"മരണം എന്ന നന്മയുടെ വരവ്. ജീവിതത്തിന്‍റെ അവസാന നിമിഷങ്ങള്‍ .... എന്നും ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ ബോധ മനസിനെ ഉറക്കി ,ഉപബോധ മനസ്സ് ഉണരാരുണ്ട്.
ഇന്ന് ആ ഉപബോധ മനസ് യാത്ര പറയുകയാണ്.ഇനി തിരികെ വരാത്ത യാത്ര.. കൊണ്ടു പോകാന്‍ പുറത്തു ആളും നില്‍പ്പുണ്ട്.. എന്തുകൊണ്ടോ ബോധമനസ്സിന് ഉറങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നില്ല ... ഉറക്കാന്‍ പാടുപെടുകയാണ് ഉപബോധ മനസ്സ്..കൂടെ പുറത്തു നിന്ന ആ ആളും ... "

ഒരു കുഞ്ഞു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ശരീരം തികച്ചും നിശ്ചലമായിരിക്കുന്നു.. വിധി കര്‍ത്താക്കളും വിധാധാവും കൈവിട്ട അവസ്ഥ.. ഒടുവില്‍ ബോധമനസ്സ്‌ ഉറങ്ങാന്‍ തുടങ്ങുന്നു... ഒരുചെറിയ ഇടവേളയില്‍ അപ്രതീക്ഷിതമായി നേരത്തെ ഉണര്‍ന്ന ഉപബോധമനസിനെ
ബോധമനസ്സ്‌ കാണാന്‍ ഇടവരുന്നു... വേറൊന്നും കാണാന്‍ കഴിയാത്ത ആ അവസ്ഥയില്‍ ബോധ മനസ്സിന്റെ സംശയങ്ങളും അതിന്റെ നിവാരണങ്ങളും ആണ് ഈ സംഭാഷണ കഥയുടെ ഇംഗിതം..

ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റിയ ശ്വാസം തിരികെ വിടാനാകാത്ത അവസ്ഥയില്‍ ആരും അനുഭവിച്ചു പോകുന്ന ഒരു പിടച്ചില്‍... വല്ലാത്ത ഒരവസ്ഥ...
------------------------------------------------
കഥാപാത്രങ്ങള്‍.
----------------------
ഉ:മന: - ഉപബോധ മനസ്.
ബോ:മന: -ബോധ മനസ്.
യമ : -യമന്‍.
------------------------------------------------
ഉ:മന: - "ഒന്നു വേഗം ഉറങ്ങുന്നുണ്ടോ നീ.. ? എനിക്ക് പോണം.. "

ബോ:മന: -"എവിടേക്ക് ..? എനിക്ക് ഭയങ്കരമായി വേദനിക്കുന്നു.. ഉറങ്ങാന്‍ കഴിയുന്നില്ല ..."

ഉ:മന: -"അതൊന്നും പറഞ്ഞാല്‍ ഒക്കില്ല ..ഉറങ്ങിയേ പറ്റു ..എന്നും ഉറങ്ങുന്നതല്ലെ ...പിന്നെന്താ ഇന്ന്...?"

ബോ:മന: -"അറിയില്ല ..ശരീരം മുഴുവനും വേദനിക്കുന്നു.. ഈ കെട്ടൊന്നു അഴിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു കിടക്കാമായിരുന്നു... ശ്രമിച്ചുനോക്കുന്നുണ്ട്.. കഴിയുന്നില്ല.. കണ്ണുകളില്‍ കുറച്ചു മുന്‍പ് ഇരുള്‍ വീണപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഞാന്‍ ഉറങ്ങാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്...ഹൊ ! എന്തൊരു വേദന ... സഹിക്കാന്‍ വയ്യ ...കണ്ണിലെ ഇരുളിനുള്ളില്‍ എവിടെഒക്കെയോ ഒരു മിന്നല്‍പ്പിണര്‍ കാണുന്നുണ്ട്."

ഉ:മന: -"അതൊന്നും ആലോചിക്കണ്ട ഉറങ്ങിക്കൊളു‌..."

ബോ:മന: -"എന്താ ..ഇന്നിത്ര തിടുക്കം...? എന്നെ വിട്ടു പോകാന്‍ ഭാവം ഉണ്ടോ? എന്നാല്‍ ഉറപ്പിച്ചോളൂ ഞാന്‍ ഉറങ്ങില്ല.. "

ഉ:മന: -"അയ്യോ അങ്ങനെ പറയരുത് .. എന്നെക്കാത്ത് ഒരാള്‍ പുറത്തു നില്‍പ്പുണ്ട്... അയാള്‍ക്ക്‌ ദേഷ്യമാവില്ലെ ..?"

ബോ:മന: -"ഇല്ല അയാളെ ഇങ്ങു വിളിക്ക് ഞാന്‍ പറയാം.."

ഉ:മന: -"അയ്യോ അതു വേണ്ട ...ഒന്നുറങ്ങിയാല്‍ മതി.. ഞാന്‍ പൊയ്ക്കോളാം .."

ബോ:മന: -"അതെന്താ എന്നെ കണ്ടാല്‍ .. ?

ഉ:മന: -"അതൊന്നുമില്ല.അയ്യോ.. നേരം വൈകുന്നു ...ഒന്നു വേഗം ഉറങ്ങു‌..."

ബോ:മന: -"ഇല്ല ഞാന്‍ ഉറങ്ങില്ല...!!"

ഉ:മന: -"അയാള്‍ അതാ അകത്തേക്ക് വരുന്നു ദേഷ്യത്തിലാണല്ലോ..!!"

ബോ:മന: -"വരട്ടെ ഞാന്‍ പറയാം ..."

ഉ:മന: -"അയ്യോ ഞാന്‍ എന്ത് ചെയ്യും എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു .."

ബോ:മന: -"താങ്കള്‍ ഇവരെ കൊണ്ടു പോകാന്‍ വന്നതാണോ?"

യമ : -" നിങ്ങള്‍ എന്നെ കാണുന്നുണ്ടോ ..?"

ബോ:മന: -"എന്താ സംശയം ഭംഗിയായി കാണാം..എന്‍റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി കിട്ടിയില്ല.. നിങ്ങള്‍ ഇവരെ കൊണ്ടു പോകുമോ? "

യമ : -"ഉറപ്പായും കൊണ്ടു പോകും.. പക്ഷേ നിങ്ങള്‍ ഉറങ്ങണം..."

ബോ:മന: -"അതിന് എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല .. ഭയങ്കരമായി വേദനിക്കുന്നു കണ്ണില്‍ മുഴുവനും ഭയങ്കര ഇരുട്ടാണ്‌... "

യമ : -"അതെല്ലാം നിങ്ങളുടെ തോന്നലാണ്.. ശ്രമിക്കൂ .."

ബോ:മന: -"ഇല്ല ..വേദനിക്കുന്നു..."

യമ : -"അങ്ങനെ പറഞ്ഞാല്‍ പറ്റില്ല ,എനിക്ക് ഇയാളെ വേറൊരിടത്തു എത്തിക്കേണ്ടതായുണ്ട്..."

ബോ:മന: -"ഒന്നു ചോദിച്ചോട്ടെ എന്താ എന്നെ ഇത്ര വേദനിപ്പിക്കുന്നത്..? ഇരുട്ട് ആയതിനാല്‍ എനിക്ക് നിങ്ങള്‍ രണ്ടാളും ഒഴികെ ഒന്നും കാണാന്‍ കഴിയുന്നില്ല.. "

യമ : -"നിങ്ങളുടെ നട്ടെല്ല് തകര്‍ന്നിരിക്കുന്നു... അതാ.."

ഉ:മന: -ശ്..ശ്.. പറയരുത്.. പറഞ്ഞാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ അതിനെപ്പറ്റി വീണ്ടും ചോദിക്കും .."

ബോ:മന: -"എങ്ങനെ..?എങ്ങനെയാ തകര്‍ന്നത്..? അയ്യോ ശരിയാണല്ലോ...!!!!എനിക്ക് അനങ്ങാന്‍ വയ്യ .."

ഉ:മന: -"ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലെ പറയരുതെന്ന് .. "

യമ : -" അത്...പിന്നെ ..അതൊന്നും ചോദിക്കണ്ട .. ഉറങ്ങു .. ഞങ്ങള്‍ക്ക് പോയിട്ട് ധൃതിയുണ്ട് ..."

ബോ:മന: -"അയ്യോ പോവല്ലേ വ്യക്തമായി പറയു‌.. എനിക്ക് എല്ലാം അറിയണം...പറയു ദയവായി പറയു..."

ഉ:മന: -"അരുത്.. അപകടമാണ്.."

യമ : -"എന്ത് അപകടം? എന്തായാലും അവര്‍ കുറെക്കഴിഞ്ഞ് ഉറങ്ങും പിന്നെന്താ..?"

ഉ:മന: -"എങ്കിലും ഞാന്‍ അലയേണ്ടി വരില്ലേ..?"

യമ : -"ഓ അതാണോ..? സാരമില്ല ഉറങ്ങിയാല്‍ പിന്നെ നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു പോകാം.."

ബോ:മന: -"ഇല്ല അത് പറയാതെ ഞാന്‍ നിങ്ങളെ വിടില്ല.. ഞാന്‍ ഉറങ്ങില്ല.. ആഹ്...തല വേദനിക്കുന്നു .."

യമ : -"ഉറങ്ങൂ വേഗം ഉറങ്ങൂ.."

ബോ:മന: -"എന്‍റെ കണ്ണുകള്‍ തുറക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞെങ്കില്‍ ... ശ്രരമിച്ച്ചിട്ടും കഴിയുന്നില്ലല്ലോ..?"

യമ : -"അതിനൊന്നും ഇനി ശ്രമിക്കണ്ട പ്രതീക്ഷ കൈവിട്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് .. "

ബോ:മന: -"ഇനിയിപ്പോ..?"

യമ : -"ഉറങ്ങണം അതാ ഒരു വഴി..."

ബോ:മന: -"ശരി..ഞാന്‍ ഉറങ്ങാം ... ഒന്നു ചോദിച്ചോട്ടെ..? എനിക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് ഒന്നു പറയാമോ..?"

യമ : -" അത് പറഞ്ഞാല്‍ നിങ്ങള്‍ ഉറങ്ങില്ല ...നിങ്ങള്‍ ഉറങ്ങിയില്ലെങ്കില്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പോകാന്‍ കഴിയുകയില്ല.."

ബോ:മന: -"ഇല്ല ഞാന്‍ ഉറങ്ങാം ...ഒന്നു പറയൂ..."

യമ : -"ഒരു അപകടത്തില്‍പ്പെട്ടു നിങ്ങളുടെ നട്ടെല്ല് തകര്‍ന്നു.ഇനി നിങ്ങള്‍ക്ക് ഒന്നു അനങ്ങാന്‍ കൂടി കഴിയില്ല.."

ബോ:മന: -"ഞാന്‍ മരിച്ചു പോകുമോ..?"

ഉ:മന: -"ശ്..ശ്.. അത് പറയരുത് .. ആ മനസ് നീറില്ലെ..? അത് എന്നെയും ബാധിക്കും.."

ബോ:മന: -"പറയൂ.. ഞാന്‍ മരിച്ചു പോകുമോ..?"

യമ : -"ഇല്ല നിങ്ങളൊന്നു ഉറങ്ങൂ.."

ബോ:മന: -"എന്തിന് നുണ പറയുന്നു..? ഞാന്‍ പറയാം ...നിങ്ങള്‍ മരിക്കും ...ഉറപ്പായും മരിക്കും..."

ബോ:മന: -"അപ്പോള്‍ എന്‍റെ അമ്മ കരയില്ലേ ..?അച്ഛന്‍ കരയില്ലേ ..? അവര്‍ക്കിനി ആരുമില്ല..."

യമ : -" അത് ഞാന്‍ അറിയേണ്ട കാര്യമല്ല.. ഇനി നിങ്ങള്‍ക്ക് ഉറങ്ങാം.. എനിക്ക് സമയമില്ല..."

ബോ:മന: -"നിങ്ങള്‍ക്ക് മനുഷ്യത്ത്വമില്ലെ ..?"

യമ : -"ഇല്ല... എനിക്ക് എന്‍റെ കര്‍ത്തവ്യമാണ് പ്രധാനം...ഇത്ര സമയം ഞാന്‍ ഒരാള്‍ക്ക്‌ വേണ്ടിയും ചിലവാക്കിയിട്ടില്ല..."

ബോ:മന: -"ഞാന്‍ ഒരു കുട്ടിയല്ലേ..?നിങ്ങള്‍ക്ക് എങ്ങനെ കഴിയുന്നു എന്നോട് ഇതു ചെയ്യാന്‍..?"

യമ : -"ഒന്നു മനസ്സിലാക്കൂ ഞാന്‍ ചെയ്യുന്നത് എന്‍റെ കര്‍മ്മമാണ്‌..."

ബോ:മന: -"ഞാന്‍ ജീവിതം തുടങ്ങിയിട്ടേ ഉള്ളൂ..പുലരിക്ക് കിളി ചിലയ്ക്കുമ്പോള്‍ അതിനെ കാണണം എന്ന് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചു...ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല..അമ്മയുടെ മടിയില്‍ ഒന്നുടൊന്നു തല വച്ചു ഉറങ്ങണം എന്നുമുണ്ട് ആഗ്രഹം.. ക്ലാസില്‍ ബിജിമോളുടെ പെന്‍സില്‍ എന്‍റെ ബാഗിലാണ് അത് തിരികെ കൊടുത്തിട്ടില്ല...അമ്മ ഉരുട്ടിത്തരുന്ന ഉരുളച്ചോറ് ഉണ്ണാന്‍ കൊതി ആയിട്ടു വയ്യ..."

യമ : -"ഒന്നു നിറുത്തു‌...!! ഇതൊന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല... നിങ്ങള്‍ ഉറങ്ങിയേ പറ്റു...നിങ്ങള്‍ വാക്കു തന്നതാണ് ഉറങ്ങാം എന്ന്...നോക്ക് അവര്‍ കരയുന്നു.. അവരെ കരയിക്കരുത്.. "

ബോ:മന: -"അവര്‍ക്ക് മനുഷ്യത്ത്വമുണ്ട് ...നിങ്ങള്‍ക്ക് അതില്ല..."

യമ : -"മനുഷ്യന്‍ അല്ലാത്ത ഞാന്‍ എന്തിന് മനുഷ്യത്ത്വത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കണം...? ഇത്‌ എന്‍റെ കര്‍മ്മം ആണ്...പലപ്പോഴും ഈ അവസ്ഥയില്‍ ഞാന്‍ പുറത്തു നില്‍ക്കാറാണ് പതിവ്...."
"നിങ്ങളുടെ അവസ്ഥ കണ്ടു ഞാന്‍ വിഷമിച്ചു പോയി.."

ബോ:മന: -"അതിനെ ഞങ്ങള്‍ പറയുന്നതു മനുഷ്യത്ത്വം എന്നാണ്.."

യമ : -"ഓഹോ, എനിക്ക് ഇനി ഒന്നും പറയണം എന്നില്ല..ഞാന്‍ പുറത്തു നില്‍ക്കാം നിങ്ങള്‍ ഉറക്കിയിട്ട്‌ വരൂ.."

ബോ:മന: -"നോക്കു ഒരു നിമിഷം.."

യമ : -"വേണ്ട എന്നെപ്പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല ...ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ...ഇത്‌ എന്‍റെ കര്‍മ്മം ആണ്.."

ബോ:മന: -"നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഈറനണിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് .."

യമ : -"ഞ് ഞാ ..ഞാന്‍ പുറത്തു നില്‍ക്കാം.."

ബോ:മന: -"എന്‍റെ ജീവന്‍ തന്നിട്ട് പോയ്ക്കൂടെ.. എനിക്ക് ജീവിച്ചു കൊതി തീര്‍ന്നിട്ടില്ല അമ്മയെക്കണ്ട്,അച്ഛനെക്കണ്ട് കൂട്ടുകാരെക്കണ്ട് ഒന്നും..ഒന്നും.. "

യമ : -"നിങ്ങള്‍ കരയരുത്.. കരഞ്ഞാല്‍ ചിലപ്പോള്‍ ഉറക്കം നഷ്ട്ടമായേക്കും.. ഒന്നു പറയ‌ൂ ഞാന്‍ പുറത്തു നില്‍ക്കാം.."

ഉ:മന: -"ഞാന്‍ പറഞ്ഞതല്ലേ..ഒന്നും പറയരുത് എന്ന്.. ആശകള്‍ കൊടുത്തിട്ട്...!!"

യമ : -"ആ മുഖം കണ്ടാല്‍ ആര്‍ക്കായാലും സംസാരിക്കാന്‍ തോന്നും...നിങ്ങളെ ഇവിടെ വിട്ടിട്ടുപോകണം എന്ന് അവരെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു..പക്ഷേ ഒന്നറിയൂ ,എനിക്ക് ആഗ്രഹിക്കാനേ കഴിയൂ..ഞാന്‍ അല്ലെങ്കില്‍ വേറൊരാള്‍ ...ഇതു എഴുതപ്പെട്ടതാണ്...ശരി, ഞാന്‍ പുറത്തു നില്‍ക്കാം.."

ബോ:മന: -"നിങ്ങള്‍ പോകാന്‍ തയ്യാറായി നില്‍ക്കുകയാണ്‌ അല്ലെ..? ഒന്നു നിന്നൂടെ എന്നോടൊപ്പം...? "

ഉ:മന: -"ഇതൊരു ആകര്‍ഷണം ആണ്.. ഒരിക്കല്‍ മാത്രം തോന്നുന്ന ഒരു ആകര്‍ഷണം... പോകാതെ നിവര്‍ത്തിയില്ല.."

ബോ:മന: -"അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഉറങ്ങിയെ പറ്റു അല്ലേ..?"

ഉ:മന: -"അതെ.. "

"ശരീരത്തിന്‍റെ വേദനകള്‍ എല്ലാം മാറിയിരിക്കുന്നു...ശരീരത്തിനുപോലും എന്നെ വേണ്ട.."

ഉ:മന: -"അങ്ങനെയല്ല, ശരീരം എന്നെ യാത്ര അയയ്ക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുകയാണ്..."

ബോ:മന: -"ഒന്നു ചെയ്യാമോ..?പലപ്പോഴും ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ പല കഥകളും സ്വപ്നത്തില്‍ കാട്ടിയിട്ടില്ലെ ..?ഒരിക്കല്‍ ...ഒരിക്കല്‍ മാത്രം എനിക്ക് എന്‍റെ അമ്മയെ ഒന്നു കാണിച്ചു തരൂ... അത് കഴിഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ ഉറങ്ങാം..."

ഉ:മന: -"ശരി ഞാന്‍ കാണിക്കാം.. ദാ കണ്ടോളു‌.."

ബോ:മന: -"ആഹ് ...അമ്മേ ... അമ്മേ.. ഞാനാ ..ഞാനാ അമ്മേ ... ഞാന്‍ പോവുകയാണ് ...അമ്മാ ഒന്നു നോക്കു‌.. അമ്മാ........."

ഉ:മന: -"അയ്യോ..കരയരുതേ ഉറക്കം നഷ്ടമാവും.."

ബോ:മന: -"ഇല്ല കരയില്ല,.. എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നു... അമ്മ ഉറങ്ങുമ്പോള്‍ തലയില്‍ തലോടാറുണ്ട്... നിങ്ങള്‍ക്ക് അതൊന്നു ചെയ്യാമോ..?"

ഉ:മന: -"ഓ അതിനെന്താ..?"

ബോ:മന: -"ഇനി നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ കാണോ..? "

ഉ:മന: -"അറിയില്ല കാണാന്‍ സാധ്യത കുറവാണ്..."

ബോ:മന: -" എനിക്ക് തോന്നുന്നു കാണുമെന്ന്...!!"

ഉ:മന: -"എനിക്കും...!!"

ബോ:മന: -"തലോടലിനു അതേ സുഖം തോന്നുന്നു...അമ്മയുടെ തലോടല്‍ പോലെ...ഇനി ഞാന്‍ ഉറങ്ങാം ..സമാധാനമായി ഉറങ്ങാം.."

ഉ:മന: -"കണ്ണുകള്‍ നനയിക്കാതെ ഉറങ്ങു‌....ആരാരോ.....ആ...രാരീരാരോ"

ഒരു ടെര്‍മിനേഷന്‍ പ്രണയം ......

2009-02-10T20:30:00.000-08:00

ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല എനിക്ക് ഒരു ജോലി കിട്ടുമെന്ന് ... ഒരിക്കല്‍ പോലും വീട്ടുകാരെ വിഷമിപ്പിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നില്ല പഠിക്കുന്നകാലത്തെ ഞാന്‍ അങ്ങനെ ആണ് .. സപ്ലികളുടെ എണ്ണം കൂടിയപ്പോഴും ഞാന്‍ ഉള്ളില്‍ ഒതുക്കി പുറത്തു ചിരിയോടെ നടന്നു .. കോളേജ് പ്രണയങ്ങള്‍ എന്നെ സ്പര്‍ശിച്ചിരുന്നില്ല ... പ്രണയിക്കാന്‍ ഒരു നല്ല മനസ് വേണം അല്പം സൗന്ദര്യം വേണം ... മനസ്സില്‍ , കൂടി വരുന്ന സപ്ളികളും വീട്ടില്‍ വരുന്ന ബാങ്കിന്‍റെ പലിശ പേപ്പര്‍കളും എങ്ങനെ ആണ് ഒരു പ്രണയം ഉണ്ടാക്കുക ....

ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ ഡിഗ്രി മുഴുവിച്ചു .. എല്ലാരേയും പോലല്ല ഒരു സെമസ്റ്റര്‍ നീണ്ടു ... പിന്നീട് ഞാനും ജോലി തെണ്ടാന്‍ ഇറങ്ങി ... സ്വന്തമായി ഒരു ഫീല്‍ഡ്നെ പറ്റിയും കൃത്യമായി അറിവില്ലാത്ത എനിക്ക് എന്ത് ജോലി കിട്ടാന്‍ ...? സുഹൃത്തുക്കള്‍ പലരും കോഴ്സുകള്‍ ചെയ്യാന്‍ പോയി . എനിക്ക് പോകണമെങ്കില്‍ ബാങ്ക് കനിയണം .ആ വാതില്‍ക്കല്‍ എത്തിയാല്‍ എനിക്ക് ഭയമാണ് .എടുത്തപ്പോള്‍ കാണിച്ച സ്നേഹം ഒന്നും ഇപ്പോള്‍ ഇല്ല ...അവരെ കുറ്റം പറയാനും പറ്റില്ല. പാവങ്ങള്‍ അവരുടെ സ്ഥാനത്ത് ഞാന്‍ ആണെങ്ങിലും ഇങ്ങനെ ഒക്കേ ചെയ്യു‌....
ശമ്പളം ഇല്ലാതെ ഒരു കമ്പനിയില്‍ ജോലി കിട്ടി . ഒരു വര്‍ഷം വളരെ കഷ്ട്ടപ്പെട്ടു .. കഷ്ട്ടപ്പാട് ഞാന്‍
അനുഭവിച്ചത് ശാരീരികമായിട്ടായിരുന്നില്ല മാനസികമായിട്ടായിരുന്നു .. ട്രെയിനില്‍ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍
സുഹൃത്തുക്കള്‍ ഒരു ചായ വാങ്ങി കൊടുക്കണമെങ്കില്‍ എനിക്ക് പണം വീട്ടില്‍ നിന്നും വാങ്ങണം . അത് ഒരു വലിയ സംഭവം ഒന്നും അല്ലെങ്കിലും എന്നെ അത് വളരെ വിഷമിപ്പിച്ചിരുന്നു .. സുഹൃത്തുക്കള്‍ നല്ല ശംബളം ഉള്ളവര്‍ കൂടി ആകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ പലപ്പോഴും ചിരിക്കാന്‍ വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ടു ..

ട്രെയിനില്‍ കടല വിറ്റിരുന്ന പയ്യന്‍ മുത്തു തമിഴന്‍ ആയിരുന്നു .. അവനോടു സംസാരിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ എന്നെ
ക്കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തു പുച്ഛിച്ചു ... ഒരു കവര്‍ കടല അവന്‍ വില്‍ക്കുന്നത് രണ്ടു രൂപക്ക് ... ഒരു നാള്‍ അഞ്ഞൂറ്
കവര്‍ അവനും അവന്‍റെ അച്ഛനും വില്‍ക്കും മാസം മുപ്പതിനായിരം രു‌പ വെറും മൂന്നു മനിക്ക്‌ൂര്‍
ജോലി കൊണ്ടു നേടും ... ഒരു അവസരത്തില്‍ അങ്ങനെ ചെയ്താലോ എന്നുപോലും ആലോചിച്ച്ചടാണ് ... അഭിമാനം സമ്മതിച്ചില്ല ....

ഒരു വര്ഷം കൊണ്ടു ഞാന്‍ സോഫ്റ്റ്വയറില്‍ ഒരു പണി പഠിച്ചെടുത്തു .... അവിടത്തെ മഹാനായ മനുഷ്യന്‍ തന്ന ശമ്പളമില്ലാത്ത ജോലി ഞാന്‍ ഉള്‍പ്പടെ മൂന്നുപേര്‍ ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു ... പണത്തിനെക്കാള്‍ വലുത് മനസമാധാനം ആണല്ലോ .. ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ കിട്ടും എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന എസ്പീരിയന്‍സ് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ് അയാളുടെ നല്ല സ്വഭാവം കൊണ്ട് തടഞ്ഞു വച്ചു ....

ഒരു വാശിയുടെ പുറത്തു ഇറങ്ങിത്തിരിച്ചത്താണ് ഞാന്‍ ... അല്ലെങ്കിലും എനിക്ക് ശകുനപ്പിറപ്പായി കൂടെ ഉള്ളതാണ് ഈ എടുത്തുചാട്ടം ... ശമ്പളം ഇല്ലയിരുന്നെകിലും നാട്ടില്‍ ആള്‍ക്കാരുടെ മുന്നില്‍ ഒരു ജോലിക്കാരനായിരുന്നു ഞാന്‍ ..നാട്ടുകാരുടെ കണ്ണില്‍ പെടാതിരിക്കാന്‍ വീണ്ടും ദിവസവും രാവിലെ വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങും .. രാവിലെ മുതല്‍ വൈകുന്നേരം വരെ ഗാന്ധി പാര്‍ക്കിലും റൈല്‍വെസ്റ്റേഷനിലും ആയി കറങ്ങി നടന്നു ..
നേരം ഇരുട്ടി തുടങ്ങുംമ്ബോള്‍ വീട്ടില്‍ എത്തിയിരുന്ന എനിക്ക് ജോലി പോയ കാര്യം പറയാന്‍ മടി ആയിരുന്നു ...ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ അമ്മയോട് പറഞ്ഞു ....

വീണ്ടും പഠിത്തം ....ഒരു കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സെന്‍റെര്‍ കിട്ടി .. എഡിറ്റിംഗ് പഠിച്ചു തുടങ്ങി ഫീ അടയ്ക്കാന്‍ പണം വീട്ടില്‍ ചോദിക്കണം. ഒടുവില്‍ ഫീ അടയ്ക്കാന്‍ മാനേജ്മെന്റിന്റെ കയ്യില്‍ നിന്നും നീട്ടി ഒരു ഡേറ്റ് ഞാന്‍ വാങ്ങി.അവിടുത്തെ ഒരു സര്‍ എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് ടെക്നോപാര്‍ക്കില്‍ ഒരു കമ്പനി യിലേക്ക് റെഫര്‍ ചെയ്തു.

അവിടെ ഓണ്‍ലൈന്‍ ടെസ്റ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു.. ആദ്യമായി ഒരു ടെസ്റ്റ്.. ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടില്‍ വച്ചായിരുന്നു പരീക്ഷണം ....ഒരു കുടുംബം മുഴുവന്‍ ആ ടെസ്റ്റില്‍ പങ്കുചേര്‍ന്നു. നാല്‍പ്പത്തി അഞ്ചു നിമിഷങ്ങള്‍ എന്റെ ജീവിതം മാറ്റി എഴുതി..
രണ്ടു ആഴ്ച കഴിഞ്ഞു ഇന്റര്‍വ്യൂ നടന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ സംസാരിച്ചത് മനസ്സില്‍ തട്ടിയിട്ടയിരുന്നു . അത് കൊണ്ടാകണം എനിക്ക് ആ ജോലി കിട്ടിയത്. ശത്രുക്കള്‍ പോലും എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു നിമിഷമെന്കിലും പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു കാണും ..അതല്ലാതെ വരാന്‍ ഒരു വഴിയും ഞാന്‍ കാണുന്നില്ല ...ടെസ്റ്റ്നു ചെയ്യാന്‍ തന്ന ടൂള്‍ ഞാന്‍ കാണുന്നത് തന്നെ ആദ്യമായിട്ടാണ് .... ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി ഒരു മള്‍ട്ടി നാഷണല്‍ കമ്പനി കണ്ടപ്പോള്‍.ഒടുവില്‍ അബദ്ധം പറ്റിയതോ പേരു മാറി പ്പോയതോ ജോലി എനിക്ക് തന്നെ കിട്ടി...

ജീവിതം മാറിത്തുടങ്ങുകയാണ്...

ടെക്നോപാര്‍ക്കിലെ ജീവിതം അല്‍പ്പം ചിലവേറിയതാണ്... നന്നായി ഒന്നു കഴിക്കണമെങ്കില്‍ മിനിമം ഒരു എഴുപതു രൂപ കൈയില്‍ വേണം.. എന്നെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം "പട പേടിച്ചു പണ്ടളത്തു പോയ" അവസ്ഥ ആയി.

വീട്ടിലെ യാത്രച്ചിലവും ബാങ്ക് ലോണ്‍ ഉം പോരാത്തതിനു ജോലി കിട്ടിയ പേരില്‍ ഒരു ബൈക്ക് കൂടെ എടുത്തു(കാര്‍ഷിക ലോണ്‍).അതിന്റെ ചിലവ് വേറെ. ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ യാത്ര ട്രെയ്നില്‍ ആക്കി...

ഒരു വിധത്തില്‍ തള്ളി ഉന്തി പോകുമ്പോഴാണ് വീണ്ടും പ്രണയം ഒരു ഓട്ടോയില്‍ വന്നിറങ്ങിയത് .... അത് ഒരു വില്ലനെ പ്പോലെ എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ ഒരു പ്രണയ വിരോധി എന്ന് കരുതും... ആ ഓട്ടോയില്‍ വന്നിറങ്ങിയ പെണ്‍കുട്ടിയെ സത്യത്തില്‍ ഞാന്‍ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി.ഒരു വണ്‍വേ ട്രാഫിക്ക് ആണ് കേട്ടോ...

പ്രണയം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ അറിയാതെ ഒരുപാടു നാള്‍ ഞാന്‍ കറങ്ങി.. ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ അവള്‍ക്ക് മുന്നില്‍ ഒരു വില ഉണ്ടടാക്കാന്‍ ഓരോ വഴിയും ആലോചിച്ചു തുടങ്ങി..അതിന്റെ ആദ്യഭാഗം എന്നത് അവള്‍ ദിവസേന വരുന്ന സ്ഥലങ്ങള്‍ കണ്ടുപിടിക്കുക എന്നതായിരുന്നു.. ജോലി ത്തിരക്കിനു ഇടയിലും ഞാന്‍ സമയം ഉണ്ടാക്കി അത് കണ്ടുപിടിച്ചു.പിന്നെ ആ സ്ഥലങ്ങളില്‍ പോയി അവള്‍ കാണ്കെ നില്‍ക്കുക ഒരു പതിവാക്കി... അവളുടെ ഇടക്കുള്ള നോട്ടം എന്നെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തിയിരുന്നു... എന്നാലും സാരമില്ല എന്ന് കരുതി ഞാന്‍ മുന്നോട്ടു പോയി ... കമ്പനി ഒന്നയിരുന്നെന്കില്‍ എന്ന് ഞാന്‍ പലവട്ടം ആലോചിച്ചതാണ് .. അതിന് ഞാന്‍ മാത്രം വിചാരിച്ചാല്‍ പോരല്ലോ ... എന്‍റെ ടീം ലീഡര്‍ ഒരു സംശയാലു ആയതിനാല്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ മുന്നില്‍ നല്ല പിള്ള ചമയാന്‍ ഞാന്‍ പരമാവധി ശ്രമിച്ചിരുന്നു.അതിന്‍റെ ഭാഗങ്ങള്‍ പറയണമല്ലോ .."പ്രധാനമായും ആ മനുഷ്യനെ കാണുമ്പോള്‍ ബഹുമാനത്തോടെ ചിരിക്കുക, അയാള്‍ വരുമ്പോള്‍ ഭയങ്കരമായി വര്ക്ക് ചെയ്യുക..,അയല്‍ക്കുമുന്നില്‍ ജിമെയില്‍ ,ഓര്‍ക്കുട്ട് ,ചാറ്റ് ,ഇവയെ വെറുക്കുന്നതായി പ്രഖ്യാപിക്കുക തുടങ്ങി കുറെ ഉണ്ട്".. ഇങ്ങനെ ചെയ്തതിനാല്‍ എനിക്ക് വലിയ പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഓഫീസില്‍ ഇല്ലായിരുന്നു..
നമുക്ക് വിഷയത്തിലേക്ക് വരാം ...

അവളെ നോക്കി നടന്ന ഞാന്‍ ഒരു ക്യൂവിലെ അവസാന വ്യക്തി ആണെന്ന് വളരെ വൈകി ആണ് മനസ്സിലാക്കിയത്.. അതറിഞ്ഞതു മുതല്‍ ഞാന്‍ കുറെക്കൂടെ ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ തുടങ്ങി..എവിടെ അവിടെ നിന്നും ഒരു പ്രതികരണവും ഇല്ല.. ഞാന്‍ ആണേല്‍ എല്ലാരോടും എന്‍റെ പ്രണയത്തെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു നടക്കുകയും ചെയ്തു..ദിവസം കുറെ ആയപ്പോള്‍ കു‌ട്ടുകാര്‍ കേട്ടു തുടങ്ങി "എന്തായി വല്ലതും നടക്ക്വോ ?" ഞാന്‍ ആകെ വിയര്‍ത്തുപോയി .. പിന്നെ ആ പ്രണയം എനിക്ക് ഒരു അഭിമാന പ്രശ്നം ആയിത്തുടങ്ങി.. എങ്ങനെയെങ്കിലും അവളോട്‌ വിവരം പറയണം.അതിന് ഞാന്‍ എന്‍റെ ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ സഹായം തേടി..ആ മഹാന്‍ പല വഴികളും പറഞ്ഞു തന്നു..അതും പയറ്റി. പരാജയം എന്‍റെ കൂടെ നിഴലു പോലെ ഉണ്ടായിരുന്നു..

ഒടുവില്‍ മഹാന്‍ എന്നോട് സത്യം പറഞ്ഞു ... എനിക്ക് സൌന്ദര്യം പോര. ഞാന്‍ തളര്‍ന്നില്ല .. ശമ്പളത്തിന്റെ നാലില്‍ ഒരു ഭാഗം ഞാന്‍ മെന്‍സ് ബ്യൂട്ടിപാര്‍ലറില്‍ ചിലവഴിച്ചു.. അവര്‍ മുന്നോട്ടു വച്ചതു ഒരു കാര്യം മാത്രം ബൈക്ക് ഓടിക്കരുത് പൊടി അടിക്കരുത്.ഞാന്‍ യാത്ര ബസ്സില്‍ മാത്രമാക്കി . ഹോ പ്രണയിക്കും മുന്‍പ് ഇങ്ങനെ ഇനി പ്രണയിച്ചാലോ ..? ഞാന്‍ തളര്‍ന്നില്ല പൂര്‍വാധികം ശക്തിയോടെ അവളുടെ പിന്നാലെ ഒരു ഒഴിയാബാധ പോലെ കൂടി.ഒടുവില്‍ അവള്‍ ഫ്രണ്ട് ആകാം എന്ന് സമ്മതിച്ചു . അതില്‍ പിടിച്ചു കയറാന്‍ മഹാന്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു.

മഹാന്‍ പറഞ്ഞതു പോലെ ഞാന്‍ ആ വള്ളിയില്‍ പിടിച്ചു കയറാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.ഇതിനിടയില്‍ ഫോണ്‍ വിളിക്കായി കുറെ പണം എയര്‍ടെല്‍ കമ്പനി കൊണ്ടു പോയി ..ആയിടക്ക് നഗരത്തെ നടുക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു സംഭവം ഉണ്ടായി. അമേരിക്കന്‍ ആഗോള വിപണി തകര്‍ന്നടിഞ്ഞു .. കമ്പനികളില്‍ നിന്നും പലരെയും പറഞ്ഞു വിട്ടുതുടങ്ങി. എന്‍റെ കമ്പനിയില്‍ വലിയ ചലനങ്ങള്‍ ഉണ്ടായില്ല.. ഞാന്‍ ആശ്വസിച്ചു.അവളോടുള്ള പ്രണയം എണനെ അവതരിപ്പിക്കും എന്ന് ഞാന്‍ ആലോചിചിരുന്നപ്പോഴാണ് ഒരു ട്രീറ്റ്‌ ഉള്ള വിവരം അവള്‍ പറഞ്ഞത്.
കാര്യം തിരക്കിയപ്പോള്‍ അവളുടെ കമ്പനിയില്‍ അവള്‍ ടീം ലീഡര്‍ ആയി അവരോധിക്കപ്പെട്ടു.ഞാനും സന്തോഷിച്ചു.

ഒരു വെള്ളി ആഴ്ച ദിവസം ആയിരുന്നു ട്രീറ്റ്‌. രാവിലെ നേരത്തെ ഉണര്‍ന്ന ഞാന്‍ വ്യായാമം ചെയ്തു ശരീരം നന്നായിട്ടുണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി . അമ്മയോടു യാത്ര പറയുമ്പോള്‍ "എന്താടാ ഇത്ര സന്തോഷം എന്ന് അമ്മ ചോദിച്ചു " ഇരിക്കട്ടെ ഒരു സസ്പെന്‍സ് എന്ന് ഞാനും കരുതി ഒരു ചിരി മറുപടിയായി കൊടുത്തു. ഓഫീസില്‍ ഇരിക്കാന്‍ എനിക്ക് ഒട്ടും ആഗ്രഹം ഇല്ലായിരുന്നു .. എന്നാലും ഇരുന്നു .. സമയം തള്ളി നീക്കാന്‍ ഒരുപാടു പാടുപെട്ടു ഞാന്‍ അവള്‍ ഇന്നു നേരത്തെ ഇറങ്ങും . ഞാനും ഇന്നു നേരത്തെ ഇറങ്ങണം എന്തുകള്ളം പറയും..ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു...അപ്പോഴാണ് ഓഫീസില്‍ ആകെ ഒരു ബഹളം. ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു എന്തായിരിക്കും പ്രശ്നം. നോട്ടീസ് ബോര്‍ഡിന് മുന്നില്‍ ആള്‍ക്കൂട്ടം . പലരുടെയും മുഖത്ത്‌ ഭയം വിറങ്ങലിച്ചു നില്‍പ്പുണ്ട്. ഞാനും പോയി എല്ലാരും പരസ്പരം നോക്കുന്നുണ്ട്. എനെയും ആരൊക്കെയോ നോക്കി. ഞാന്‍ കാരണം തിരക്കി .പലരും തോളില്‍ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.ഞാന്‍ വിവരം അറിയാതെ കുഴങ്ങി. എല്ലാരും മാറിത്തന്നു ഞാന്‍ നോട്ടീസ് ബോര്‍ഡിന്റെ അടുത്തെത്തി. "താഴെ പറയുന്നവര്‍ അടിയന്തിരമായി എച്ച് . ആര്‍ നെ പോയി കാണണം."
അതില്‍ അവസാന പേരു എന്റേത് ആയിരുന്നു...ഒരു ഞെട്ടല്‍..!!

"ഒന്നുകില്‍ താങ്കള്‍ രാജിവച്ചു പോണം .അല്ലേല്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് ടെര്‍മിനേറ്റ് ചെയ്യേണ്ടി വരും ...."

ശരീരം ആകെ തളര്‍ന്നു പോകുന്ന പോലെ തോന്നി എനിക്ക്. വയറ്റിനുള്ളില്‍ ആകെ ഒരു നീറ്റല്‍ അനുഭവപ്പെട്ടു. എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു " സര്‍ ക്ലൈന്റ് ഓണ്‍ലൈനില്‍ ഉണ്ട് "

അത് നോക്കണ്ട ഇതായിരുന്നു മറുപടി ...

പേപ്പര്‍ ഒപ്പിടുമ്പോള്‍ എനിക്ക് ഫോണ്‍ വന്നു.അവള്‍ ആയിരുന്നു . ഒപ്പിട്ടു കൊടുത്ത ശേഷം ഞാന്‍ ഫോണ്‍ എടുത്തു.

"ഞാന്‍ പുറത്തു നിക്കുവാ, വേഗം വാ ഒരു കള്ളം പറഞാ ഇറങ്ങിയെ നീഎന്തു പറഞ്ഞു ? "
ഞാന്‍ എന്ത് പറയാന്‍ ..."ദാ വരുന്നു " ഇതു പറഞ്ഞ് ഞാന്‍ ഫോണ്‍ കട്ട് ചെയ്തു. ടോയ് ലെറ്റില്‍ നിന്നു ഞാന്‍ ഒന്നു വിതുമ്പിപ്പോയി..

ടെര്‍മിനേഷന്‍ പേപ്പര്‍ ഉം വാങ്ങി പോകുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല..
പാര്‍ട്ടി ക്കിടയില്‍ അവള്‍ എന്നോട് കുറെ സംസാരിച്ചു..എനിക്ക് ഒരു മൂളല്‍ മാത്രം കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു ....

ഓട്ടോയില്‍ ഞാന്‍ അവളെ റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ കൊണ്ടാക്കി.അവളുടെ യാത്ര നാട്ടിലേക്കാണ്‌. അവളുടെ മുഖത്ത്‌ നോക്കി ഞാന്‍ ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു..ഒടുവില്‍ ഞാന്‍ അവളെ സന്തോഷത്തോടെ യാത്രയാക്കി.. ആ ട്രെയിനും പോയി..ഞാന്‍ പഴയ പോലെ ആ പ്ലാറ്റ്ഫോമില്‍ ഇരുന്നു.
കൈയ്യിലെ ടെര്‍മിനേഷന്‍ എന്ന് എഴുതിയ വെള്ള പേപ്പര്‍ അപ്പോഴും എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
ഞാന്‍ ആ തിരക്കിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു .."ഇനിയെന്ത് ?" എന്ന ചോദ്യവുമായി....

അവളുടെ നീലക്കണ്ണുകള്‍...

2009-02-10T10:28:00.000-08:00

"അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നീലിച്ചിരുന്നത് ഞാന്‍ കാണാത്തതോ അതോ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും നോക്കാതെ പോയതോ ?"
സ്ത്രീകളുടെ സാമീപ്യം അനുഭവിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന കാലത്തെങ്ങും അവളെന്നെ കണ്ടിരുന്നില്ല. ആ കണ്ണുകള്‍ നോക്കി ഒരുപാടു സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നെയ്തു കൂട്ടിയതല്ലാതെ ഒരു തെറ്റും ഞാന്‍ ചെയ്തിട്ടില്ല . അന്ന് അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നീലിച്ചിരുന്നില്ല ,ചുണ്ടുകള്‍ വരണ്ട്ഉണങ്ങിയിട്ടുണ്ടയിരുന്നില്ല.
തണുത്തു മരവിച്ച രാത്രികളില്‍ പലപ്പോഴും ഞാന്‍ അവളെ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു .നേരില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ഒരു വാക്കുകൊണ്ടോ എന്തിന് ഒരു നോക്ക് കൊണ്ടു പോലും ഞാന്‍ അവളെ ശല്യം ചെയ്തിരുന്നില്ല .
എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ ഞാന്‍ അറിയാതെ എന്തൊക്കെയോ ചലനങ്ങള്‍. ആ നിമിഷങ്ങളില്‍ എത്രമാത്രം സുഖം ഞാന്‍ അനുഭവിച്ചിരുന്നു ...! അതൊന്നും ഞാന്‍ അവളെ അറിയിച്ചിരുന്നില്ല. അവളെ പിന്തുടര്‍ന്ന ഞാന്‍ കണ്ട പല കാഴ്ചകളും എന്നെ തളര്‍ത്തിയിരുന്നില്ല.
മാറി മാറി അടയുന്ന കതകുകളില്‍ എവിടെയോ ആ കണ്ണുകള്‍ ഞാന്‍ കണ്ടിരുന്നു . ശരീരത്തിന്‍റെ ക്ഷീണം ആ കണ്ണുകളെ തളര്‍ത്തിയിരുന്നില്ല . എന്നിട്ടും ഞാന്‍ അവളെ സ്വപ്നത്തില്‍ കണ്ടു .. വിലകൂടിയ മദ്യക്കുപ്പികള്‍ക്ക് മുന്‍പില്‍ അവളെ വില പേശുന്നവരെ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. തെരുവ് നായ്ക്കള്‍ക്ക് കിട്ടിയ ഒരു എല്ലിന്‍ കഷ്ണം .
മദ്യം ചുണ്ടോടു അടുപ്പിക്കുംബോള്‍ ആദ്യം അവള്‍ നിരസിച്ചിരുന്നു ... "പാവം അവള്‍ക്കുള്ളിലെ പവിത്രത ഒരു നിമിഷം തലച്ചോറ് പിടിച്ചടക്കിയതാവാം ..! " ഞാന്‍ സന്തോഷിച്ചു ..
തിരിച്ചറിയാനാവാതെ മദ്യപിച്ചു ലഹരിയിലായിരുന്ന അവളെ പലവട്ടം വീട്ടില്‍‌ എത്തിച്ചിട്ടുണ്ട് ഞാന്‍ .എന്‍റെ മാറില്‍ ചായുമ്പോള്‍ അബോധ അവസ്ഥയില് അവളുടെ ചുണ്ടില്‍ നിന്നു വീണ വാക്കുകള്‍ എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ഓര്‍ക്കാന്‍ കഴിയുന്നു ..
അവള്‍ പറഞ്ഞതു ശെരി ആണോ എന്ന് പലവട്ടം ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. അബോധാവസ്ഥയില്‍ അവള്‍ ശരിക്കും ഒരു സ്ത്രീ ആവുകയായിരുന്നു . "ആ മനസ് മദ്യപിച്ചിരുന്നുവോ? അതോ മനസ്സിന്നുള്ളില്‍ കെട്ടിയിട്ടിരുന്ന മനസ്സിന്‍റെ പവിത്രത കെട്ടുകള്‍ പൊട്ടിച്ചു വെളിയില്‍ വരാന്‍ വെമ്പുന്നതോ ?" ആ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...അവള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഞാന്‍ ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ഹൃദയം ഉള്ളത് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു .
പിറ്റേന്ന് അവള്‍ ഉണരുമ്പോള്‍ മുന്നില്‍ നിന്ന എന്നെ കണ്ടിരുന്നില്ല .
കുളിച്ചു വേഷം മാറി ആ സുന്ദരി വീണ്ടും ആവശ്യക്കാരെത്തേടിപ്പോയി. എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ ഒരു നീറ്റല്‍ അനുഭവപ്പെടുന്നത് ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു .
" ഒരു അധികാര സ്വരത്തോടെ അവളെ തടഞ്ഞാലോ ?"ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു .
"അതിന് ഞാനാര് ?" വീണ്ടും ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാന്‍ അവളെ പിന്‍തുടര്‍ന്നു .
ആ രാത്രിയിലും തുടര്‍ന്ന് പല രാത്രികളിലും ഇതു തന്നെ സംഭവിച്ചു .
എന്‍റെ ഉള്ളില്‍ നീറ്റല്‍ കുറയുന്നോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി .പലപ്പോഴും ആ നീറ്റല്‍ ഒന്നു ഊതി നീറ്റിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നു .
വിഫലം ...!
എങ്കിലും ഞാന്‍ അറിയാതെ എന്‍റെ മനസ് അവളെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി..വീണ്ടും പലദിവസങ്ങളിലും ഞാന്‍ മദ്യപിച്ച അവളെ വീട്ടിലാക്കി .. എന്നാല്‍ അന്ന് അവള്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ല.ഞാന്‍ ഒന്നു ഭയന്നു."അവള്‍ ഇന്നു മദ്യപിച്ചിട്ടില്ലെ?"
പിറ്റേന്ന് ഞാന്‍ അവളെത്തേടി പലയിടത്തും അലഞ്ഞു . നഗരത്തില്‍ പോകാന്‍ ഇടയുള്ള പല സ്ഥലങ്ങളിലും ഞാന്‍ അരിച്ചു പെറുക്കി .അവളില്ല.
നീറുന്ന മനസ്സോടെ ഞാന്‍ ദിവസങ്ങള്‍ തള്ളി നീക്കി.
ഒടുവില്‍ ഒരു നാള്‍ എന്‍റെ മുറിക്കുമുന്നില്‍ അവള്‍ വന്നു .ഒരു മെറൂണ്‍ നിറത്തിലുള്ള സാരിയും ഉടുത്ത് .ഞാന്‍ സന്തോഷിച്ചു "ഒരു പക്ഷെ എന്നെത്തേടി വന്നതെങ്കിലോ ?" എനിക്ക് സംശയം . അവള്‍ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്‍റെ കയ്യില്‍ ഒരു പൂച്ചെണ്ടും ഒരു കത്തും തന്ന ശേഷം പുറത്തേക്കിറങ്ങിപ്പോയി . ഞാന്‍ അത് തുറന്നു വായിച്ചു .
" മദ്യപിച്ചു രാത്രികളില്‍ തന്‍റെ തോളില്‍ക്കിടന്നു പറഞ്ഞ അതേ വാക്കുകള്‍ ...".

ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു ഞാന്‍ താഴേക്ക് നോക്കി ...ഒരു അപകടം . അതും അവള്‍ക്ക്. ഞാന്‍ ഓടി അടുത്ത്‌ എത്തിയപ്പോഴേക്കും എല്ലാം കഴിഞ്ഞിരുന്നു . നിറകണ്ണുകളോടെ ഞാന്‍ സ്വയം ചോദിച്ചു ...
"അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ നീലിച്ചിരുന്നത് ഞാന്‍ കാണാത്തതോ അതോ കാണാന്‍ കഴിഞ്ഞിട്ടും നോക്കാതെ പോയതോ ?"